Le Insula del Tresor

Per Robert Louis Stevenson              Traduction in Interlingua per Francesco Galizia     

Le insula del tresor  (Treasure Island, 1883),  per Robert  Louis Stevenson,  (Edinburgh, 13 novembre 1850 – Insulas Samoa, 3 decembre 1894,  poeta e scriptor scotese,  alteres su famose obras son: Le Flecha Nigre e le Estranie Caso del Dr. Jeckyll e Mr. Hyde),  es uno del  plus celebre romances de aventura  de tote le tempores.  Publicate per le prime vice a episodios in le revista  per pueros “Young Folks”  in le annos 1881-1882,  con  le titulo de  Sea Cook, or Treasure Island ("Le coco del mar o le insula del tresor"),  narra un historia de "piratas e tresores" e il ha certemente contribuite  in modo significative al imaginari popular sur iste argumento (a partir ab le stereotypo del pirata in le forma classic in cuje appare,  per exemplo, ab Peter Pan a  Le malediction del prime luna). Le romance es subdividite in 6 partes per un total de 34 capitulos: Jim es le narrator, in prime persona de totes, exepte que per le capitulos 16-18,  que son narrate ab le doctor Livesey.

“Quindece homines sur le cassa del morto, yo-ho-ho! E un bottilia de rum! Le vino e le diabolo il ha facite le resto, yo-ho-ho! E un bottilia de rum!” (Canto del piratas de Le insula del tresor)

Historia: Le protagonista, e voce narrante del romance, Jim Hawkins, es un garson de 14 annos qui vive con le familia  in le locanda "Admiral Benbow",  sur le mar in le village de Black Hill Cove, presso Bristol  al  sud-west de Anglaterra,  in le medietate del XVIII seculo.  Un die  Billy Bones, un vetule marinero de aspecto menaciante, vade ad allogiar in le locanda como inquilino a longe termine;  ma ille paga tamen sol per circa le prime septimana del su sojorno. Jim comprende qui ille on sta celante se  ab  alcuno, e qui time in particular modo de incontrar un homine de mar non melio identificate con un gamba sol.  Le garson  remane subito attrahite, ma anque al mesme tempore in parte terrorisate ab le homine, un violente inebriato,  supertoto quando,  post qualque mense ab le su arrivata, un ex companion de Billy, de nomine Can Nigre, on presenta rogante su notitias: le incontro inter le duo termina in un violente altercation.  Poco depost anque Pew un homine cec,  appare al locanda e intima a Jim de conducer le ab Bones;  ille es pervenite  incargate de consignar al vetule marinero le "macula nigre",  un presagio de condamna a morte.  Billy a  iste puncto il ha  un malor, que on revela esser un infarcto. Durante que Jim on prende cura de ille,  Billy narra le su historia confessante le de esser stato uno del marineros del Capitano Flint,  ma ora,  le su vetule companiones  retorna  per  appropiar se del su tresor.  Poco depost  le morte del patre de  Jim per un grave maladia,  nonobstante le curas del doctor Livesey,  anque le pirata mori;  Jim e le matre alora aperi le coffro - usque ad alora tenite sempre sub un stricte surveliantia ab le vetulo - gratias al clave appendite al collo de Billy, e al su interior on trova del dublones  de auro.  Durante que illes  prende le amonta a  illes debite per le victo e allogiamento date usque ad alora al marinero,  les audi  un gruppo de piratas  avvicinar se e son constrigite a  celar se:  Jim tamen resulta a portar via  un mysteriose tela cerate  collegite in un pacchetto, de cuje deveni le unic custode.  Le piratas, guidate ab le cec Pew,  les trova Billy morite,  ma non le mappa del tresor designate ab Flint. Quando arriva le doctor con le policia,  le piratas fuge e vade al lor nave,  execpte  Pew le cec, qui es investite e occise ab le cavallos del agentes.  Jim monstra le mysteriose  pacchetto al doctor, qui es anque un magistrato del contea e un gentilhomine, e  iste comprende subito de tractar se del dettaliate diario de bordo de Flint, con  le elenco del saccheos e del tresores accumulate ab Flint,  insimul al mappa de un insula con  le ubication del legendari tresor.  Illes decide assì de adressar se al  Cavallero Trelawney,  pro le armamento de un nave a Bristol;  illes lassa a Trelawney le carga de occupar se de acquirer un vascello,  a cuje on da  le nomine de Hispaniola;  Livesey  consilia a  ille de tacer le lor ver objectivo.  In le formar  le equipage  pro le viage,  sin render se conto,  Trelawney selige anque alicun vetules marineros de Flint,  inter le qual  Long John Silver,  proprietario de un taverna, qui es inrolate como coco de bordo,  ma ille es intentionate ad appropiar se del nave e pois del tresor;  multo popular e temite ab totes,  ille es sin un gamba e cammina appoiate ad un crucia.  Depost  haber assignate al capitano Smollet  le commando del nave,  on cerca de completar le equipage: gratias al adjuta de Silver,  on resulta presto a trovar tote le marineros.  Jim perveni a Bristol e face le cognoscentia de Silver,  al interno del su taverna,  a  ille sembla de vider sedite a parte anque Can Nigre,  ma  iste, quando on  vide de esser recognoscite,  escappa via.  Nonobstante le perplexitate de Smollet  in relation al  mission, del qual  face participe anque le doctor e  le cavallero;  completate le equipage  collegite ab  Silver,  le Hispaniola,  leva le ancoras  in derection del mar Caraibic.  Le viage in mar ha initio e Jim  face cognoscentia un poc  plus profunde sia de Silver,  qui on  porta appoiate sur le spatula un papagai parlante, que del su companiones. Gratias anque al ventos  favorabile on se avicina velocemente al destination.  Un die quando, es al  interior del barril de pomos, quasi vacue pro prender uno,  a Jim succede de ascoltar  le discurso de Silver con alicun del membros del equipage;  sembla de facto qui  illes prepara un motin,  e depost  haber trovate  le tresor,  iste ha intention de facer assassinar  le officiales de bordo.  Le  garson,  discoperte  le planos del marineros, curre a  reportar toto al su cameradas. Sapite del tentativa de mutin,  le capitano  Smollett, decide de liberar se de Silver e del  su homines  concedente a  lor de disbarcar sur le insula, con  le intention de abandonar les.  Pervenite  in vista del insula Silver e le su homines pete de poter disbarcar,  ille ha decidite de remandar  omne  revolta  usque a quando le tresor  non essera  al secur a bordo.  Sin dicer  nihil a nemo tamen  Jim descende anque ille a terra  insimul al piratas, a bordo del chalupa, ma fuge ab illes,  quando descende a terra. Celate inter  le boscage  Jim assiste al  homicidio del marinero Tom - uno del poc membros del equipage  fidel a  Smollett - ab parte de Silver,  qui le da un colpo al capo con le su grucia.  Penetrate sol in le insula, Jim incontra un estranie individuo qui dice de clamar se  Ben Gunn;  ille es un ex marinero de Flint le qual  esseva  abandonate  sur le insula  tres annos antea ab le equipage del su nave. Le homine revela a Jim le existentia de un canoa construite ab ille e tenite celate presso le ripa.  Intertanto Trelawney,  Livesey,  Smollett,  Arrow e le alteres  poc marineros a lor fidel,  resulta nos  a surprender e vincer  le poc piratas  remanite a bordo del Hispaniola. Depost  illes disbarca e vade in direction de un abandonate cinction fortificate de Flint. Illes subjace un prime attacco ab parte del piratas,  ma  resulta nos  coragiosemente a resister e a rechassar les a retro.  Jim les attinge e narra del incontro evenite con Ben Gunn.  Silver on presenta con in mano un bandiera blanc,  pete un tregua  cercante de negotiar le rendition  de Smollett e del sue sin obtener nihil.  Le motinose alora  tenta nos novemente de dar le assalto al fortino. Depost  un furibunde battalia, con victimas de ambes le parte,  le gentilhomines ancora un vice resulta nos a facer les remover ab le palissada.  Durante le nocte,  Jim va  foras del fortino, prende le canoa de Ben Gunn e, remante, on avicina al Hispaniola;  talia  le corda de ancorage del nave, e lo face vader ad arenar se al deriva e mitter lo foras del tiro del piratas remanite a terra.  Al alba,  Jim  on  avicina al vascello e monta a bordo.  Del duo piratas  remanite a guarda del nave sol uno es ancora vive,  le  timonero Israel Hands, qui in un axcesso de furia debite al ebrietate  ha assassinate  le su companion; anque ille totevia es remanite gravemente ferite in le rixa. Jim abassa le bandiera del piratas,  le Jolly Roger,  e le jecta in mar.  Le timonero accepta de adjutar le garson  a portar le nave al secur in direction del  plagia in cambio de curas medic e de brandy,  ma un vice que le vascello es vicin al ripa le pirata tenta de occider Jim. Le juvene on salva montante  sur le sartias, durante que Hands sta lancear le contra un cultello Jim prende le mira e tira.  Depost haber portate al secur le nave, Jim attende le poner del sol per retornar al fortino. Superate le palissada et entrate al interior, a causa del tenebras  non nota que es stato occupate ab le piratas,  e que le su cameradas  il ha cedite le victualia, le armas e anque le mappa del tresor, ma Jim sapeva que illo il era jam trovate e mittite in salve ab Ben Gunn.  Le juvene es  facite prisionero, ma Silver,  refusa le requesta del su  homines de occider  Jim.  Le gruppo rival de Silver,  guidate ab George Merry consigna a Silver  le macula nigre, intentionate  a destituer le del carga de capitano.  Ma  Silver revela a illes,  de haber  habite le mappa del tresor ab Livesey, obtenente inde le fiducia del piratas.  Reprendite  le controlo del  equipage, Silver constringe Jim a promitter le, de recordar se que ille le habeva  protecte,  ab le altere piratas e de restituer  le favor jurante de defender le, ante le tribunal pro salvar le del furca.  Le deman, de matino, totes ansimul partiva in direction del interno,  al puncto in cuje sembla esser celate le tresor.  Penetrate sempre plus in le boscage, le superstitiose piratas les initia a esser espaventate ab Ben Gunn qui, al culmine del arbores e saltante sin  facer se  notar, de ramo in ramo, imita le voce spectral de Flint, qui cerca de dissuader les a continuar in le recerca;  le chassa al tresor assi on transforma, in un aggression ab parte de phantasmas.  Silver resulta comocunque a facer les vader  in avante,  ma arrivate al loco signate del mappa on discoperi que le cassas del tresor son jam state prendite, a celle puncto le intervention del  amicos de Jim,  resulta a salvar le garson e Silver ab un fin certe. Depost  haber disperse le piratas,  Silver on arrende a Livesey e promitte de retornar a complir le su deber de coco.  Pervenite al grotta de Ben Gunn, post haber lo subdivise con equitate, les carga  le tresor a bordo del "Hispaniola" e vade in direction del  Anglaterra,  lassante le piratas rebelle supervivite, sur le insula.  Durante le viage de retorno on ferma in un porto pro inrolar  un nove equipage,  ma al momento de repartir on discoperi que Silver es  fugite a bordo de un canot con un parte del tresor.

Mappa del Insula del Tresor

Personages:

Jim Hawkins: voce narrante del romance, es le filio del proprietarios del  locanda "Admiral Benbow"; insimul al matre trova le mappa del tresor del Capitano Flint e pois on imbarca sur le nave del capitano Smollett, participante assì al recerca del tresor e al aventuras contra le piratas de Long John Silver.  Es un garson dulce e bon, qui adora le mar e le aventura.

Billy Bones:  Le vetule marinero qui sojorna, al initio del historia, presso le locanda del familia de Jim.  Malade, es irose quando es ebrie;  le unic con cuje  resulta a parlar con benevolentia es Jim.  Es in possession del mappa del insula, que monstra le position del tresor del capitano Flint.

Doctor Livesey: Le doctor es un personage qui compare ab le prime pagina del romance. Es un homine nobile qui adjuta Jim e le su cameradas  fidel del historia, al initio es contra  Billy Bones

Long John Silver  Ille es le ver antagonista de Jim,  le su personalitate es obscur, e le su modos  pote apparer contradictori: un vice on comporta como un pirata cruel, altere vice como un amico sincer e fidel. Es le unic personage, del qual nos sape le etate, le aspecto physic e le su  historia

Capitano Smollet: Le capitano del Hispaniola, es  multe correcte et exacte in le su judicios; excelle in le cargas  confidite e demonstra sempre constantia e determination, et es multe efficiente.

Cavallero Trelawney: Es un ric agricultor qui financia le expedition,  es un typo  ingenue qui revela subito a totes le ver scopo del viage; mantene le sanguine frigide per tote le aventura.

Capitano Nathaniel Flint:  Corsario cruel qui cela le su tresor, sur un insula perdite. Ille non es un personage active: le su vita es narrate ab le su companiones,  in particular Long John Silver.

Pew:  Mendicante cec maligne, qui es calcate a morte ab le cavallos del policieros de Livesey.

Mr. Arrow:  Prime officiero del Hispaniola

Can Nigre: Un tempore il era un membro del equipage de Flint

Ben Gunn: Un ex marinero de Flint, devenite folle post esser stato per tres annos sur le insula.

Israel Hands: Timonero et ex cannonero de Flint. Veni occise ab Jim sur le Hispaniola

Robinson Crusoe

Per Daniel Defoe.        Traduction in Interlingua per Francesco Galizia

Le vita e le extraordinari, surprendente aventuras de Robinson Crusoe (The Life and Strange Surprising Adventures of Robinson Crusoe), melio note como Le aventuras de Robinson Crusoe     es un romance de Daniel Defoe (London, 3 april 1660 – Moorfields, 21 april 1731) scriptor anglese, publicate in le april del 1719,  e considerate le prime romance de aventura e,  ab alicun criticos  litterari, del romance  moderne in general;  Defoe  veni anque frequentemente indicate como  le patre del romance anglese. Le patre sue,  James Foe, era un mercante de candelas;  Daniel modificava le proprie nomine ab  "Foe" al plus aristocratic "Defoe" circum le 1703,  in alicun occasiones declarava de esser un descendente del familia De Beau Faux.

Historia:  Robinson Crusoe es  filio de un mercante de Bremen  (le cuje nomine original es  Kreutznaer) emigrate in Anglaterra.  Nascite  in le 1632  in le citate de York,   le patre educa ille severmente al nove condition de  representante del classe  medie e  vole que  in  futuro devente un avocato;  le juvene tamen,  ab  sempre  fortemente  passionate al vita de  mar,  decide,  complite decenovem  annos de andar contra le directive paterne,  fermemente contrarie al su  'instinctos de viage', e  inde de  imbarcar se.  In uno del su prime viages al  large del costas del Nord Africa  veniva  facite prisionero per le piratas,  remane assì sclavo  per  duo annos;  resulta in fin a  fuger ab le porto de Salé in  Marocco  insimul ad alicun  arabes,  inter le qual  le juvene Xury,  illes iva longe le costa atlantic del Africa  in direction del sud.  Incontrate un capitano del marina portugese, depost  haber le consignate Xury (sub le promissa de liberar le  post 10 annos de servicio e,  supertoto, depost que le puero  on  esserea  convertite al unic ver religion,  celle christian) on  faceva  transportar usque al Brasil,  ultra le Oceano Atlantic, ubi resulta  a  prender le guida de un plantation de canna de sucro gratias al su  habilitate commercial.  Torna successivemente in mar  in direction del  Guinea, con le intente de capturar del africanos per  facer les sclavos;  le nave sur cuje viagiava  tamen se immerge  al large del Sud America,  a causa de  un terribile tempesta  oceanic,  finente per arenar se  sur un insula incognite  presso le delta del fluvio Orinoco.  Robinson, unic supervivite de toto le equipage, resulta de  salvar del armas (muschettos, duo pistolas e un spada),  e varie pecias de  utensiles e instrumentos utile,  ab le relicto ante que iste veni completemente destructe ab le  forte ventos,  le undas e disperse ab le currente marin,  ille transportava  toto con del rates que ille construe de vice in vice,  preparante se  assì a  initiar  le proprie permanentia sur le insula.  Ante toto on construe un forte con le lignage del nave,  in cuje  poter star al secur le nocte;  initia pois  a cultivar le terra e a vestir se  utilisante le pelles del capras salvage  que los pare pullular in tote le insula;  ille resulterà plus avante a  facer los  elevar  in  greges.  Inter le prime cosas  que construe  es anque un grande Cruce,  sur cuje incide le data del su arrivata: 30 septembre 1659.  A partir ab celle momento facerà jornalmente un signo sur le cruce  como un sorta de calendario, assì  per  non  perder le conscientia del tempore que passava.  Sur  iste insula remanerà per vinti-octo  longe annos, dodece del quales passate in absolute solitude;  totevia on adapta facilmente al su  nove  typo de existentia e resulta a capturar e habilitar  per compania anque un papagai parlante.  Ille decide anque de annotar sur un diario, jorno post jorno,  tote le experientias e aventuras ab ille via via vissite: continuarà a  scriber lo usque a quando non exhaurirà le tinta,  in le julio 1660.  Durante un grave maladia, in cuje ille era constrigite a lecto per  un febre altissime,  ille ha un vision: un homine descende ab  un nube nigre supra un grande flamma e le recorda  que,  usque a celle  momento le su vita non es  jammais state illuminate ab le luce del fide.  Retornate in sanitate Robinson, qui effectivemente  ante de alora non era  state particularmente religiose, comencia a  reinfortiar sempre plus le su  fide in  Deo, qui ille  regratia  per tote le cosas que  trova sur le insula.  Prende in ultra,  le habitude de leger cata  matino al minus un pagina del Sacre Biblia,  le unic libro que  ille ha portate ab le nave.  Depost  dece-duo annos de  solitude  on  comprende  tamen de non esser completemente sol:  un jorno sur le plagia discoperi de facto un vestigio de un pede plus grande del sue e le restos de un banchetto circum le foco.  Le  insula es le loco in cuje le salvages les porta le prisioneros de guerra per complir sacrificios  human e actos de cannibalismo;  Robinson, fortemente horrificate ab tal  pratica, un jorno decide de attaccar le salvages pro liberar  le povre  victima qui sta per esser sacrificate. Ille occide tote le cannibales e  libera  le lor prisionero,  que  tene como "subjecto" e  que  clama  "Venerdì" (in obsequio al jorno del lor incontro),  le insenia a parlar le lingua anglese e  initiante le al fide christian a transverso le constante lectura del Biblia. Successivemente  Robinson salva altere duo victimas  sacrifical capturate ab le cannibales;  uno es  le patre de Venerdì e le altere un espaniol: iste ultime informa Robinson  que  ibi  son altere su  compatriotas  naufragos  disperse  ubique  per le insula, pro iste ration le gruppo cerca de excogitar un qualque plano pro salvar les. Ma proprie a quel puncto un nave anglese face ancorage  al large del insula;  le equipage se es  motinate e habe decise de abandonar  le capitano e le duo marineros  remanite a ille fidel sur  le plagia del insula que semblava apparentemente  inhabitate.  Depost  un feroce battalia contra  le motinate  Robinson e le su amicos resultava nos  de prender  stabile possession del nave: terminava  assì un exilio durate plus de un quarte de seculo.  Le 19 decembre 1686,   Robinson quitava le insula e perveniva  novemente a York,  in Anglaterra,  le 11 junio del anno sequente,  depost  35 annos de absentia ab le Europa  e del su civilisation.  Ab  illac pois se imbarca con Venerdì  per  Lisbona  ubi resulta de  incontrar le capitano portugese, qui  subito le face un relation  detaliate  del situation del proprie plantationes in Brasil.  Robinson veni a saper  anque del morte  del su genitores e de su fratre, e,  con su summe stupor, de esser devenite un homine multe ric: gratias al  plantationes, devenite incredibilemente  fructuose durante le su absentia,  resultava  de facto a  ganiar  ben 600.000 libras sterlings.  Longe le transporto del su  ricchessa  per via de terra  Robinson e le fidel Venerdì les  affrontava,  transversante  le Pyreneos,  le ultime grande aventura: combatteva nos contra  un branco de  feroce  lupos  famelic.  Vendite  pois  le su plantationes,  Robinson  investiva  le patrimonio assì consequite per sposar se e haber un  familia (haberà tres filios).  In  le decembre 1694,  on  transfereva sur le insula  ubi  era  naufragate, e ora  habitate ab le pacific e prospere colonia de espanioles  qui  era  remanite,  con le rolo de governator  per diverse tempore.  Depost  altere aventuras,  le 10 Jenuario 1705,  Robinson faceva retorno in  Anglaterra,  ubi decideva  al fin de reposar se e de gauder se  in pace  le resto del su vita.

Le mappa del insula, illustration del edition del 1720

Analysis:  Defoe  resulta  a colliger in le su  romance,  como  motivo universal,  le problema del homine sol,  ante al  natura  e a  Deo,  e a  nobilitar  le con le ration,  que  pote, secundo le recordos christian  o biblic  del creation,  dar a  ille le dominio sur le cosas.  Defoe explica in  iste libro anque le mentalitate anglese del tempore, celle secundo le qual le homine blanc es le figura civilisate e le homine de color  es  le salvage.  Ultra  toto on explica  anque le facto que al  epocha le Anglaterra tendeva a  facer  tote le populos  simile a cello anglese "civilisante los"  con  le proprie lingua e religion.  Ad exemplo decide de construer se  un tabula  proque: "sin un tabula  non poterea  mitter me ni a mangiar ni a scriber,  ni facer varie altere cosas con placer,  pro isto io initiava le labor. Et hic io debe observar  que pois que  le ration es  le sustantia e le origine del mathematica,  assì io quadrante e calculante omne cosa con  le ration e judicante lo in le modo plus rational, cata  homine pote con le  tempore devenir  patrono de  omne  arte mechanic".  Le observationes de Crusoe  los portava ad aperir le libro del natura al qual  Galileo  Galilei  antea  e le philosophos del sensismo depost colligera  pro discoperir  le leges que los sustene le universo e que  inde  lo controla.  Ma  in le affrontar  le natura,  que non sempre  le es  favorabile,  Robinson comencia a poner se  le grande problemas del anima, del esser e del  non esser, del vanitate del mundo e del valor del  meditation e del solitude, del salvation  e del  providentia.  Es un percurso parallel a cello del superviventia physic, que cambiarà  radicalmente  Robinson.

Le Capitan Fracassa

Per Théophile Gautier Traduction in Interlingua per Francesco Galizia

Le Capitan Fracassa (titulo original Le capitain Fracasse) es un romance per Théophile Gautier (Tarbes, 30 augusto 1811 - Neuilly-sur-Seine, 23 octobre 1872), poeta, romancero e critico de arte francese); publicate in 22 capitulos, (25 decembre 1861-30 junio 1863), sur le Revue Nationale et Etranger; in le mesme 1863 esseva publicate le prime edition como libro; duo annos depost on habeva un edition illustrate ab Gustave Doré que deveniva multe popular.

Historia: Le castello del miseria: Le historia on developpa in Francia, in le prime medietate del XVII seculo, sub le regno de Lodovico (Louis) XIII, in le mesme epocha del tres Muschetteros. Le juvene baron de Sigognac, ultime povre descendente de un nobile familia, vive in povressa inter le ruinas del su antique castello in Gasconia, ultime proprietate del familia Sigognac, un tempore potente ma ora cadite in disgratia. Le habitantes del castello son: un catto de nomine Belzebù, a cuje son state accurtate aures e cauda, dante a illo un aspecto particular, Miraut, un can de chassa ligate al externo, le cavallo Bayardo, in le stabulo, le ancian Petro, unic servitor remanite, e le juvene baron de Sigognac, qui vive sin sperantias pro le proprie futuro. Le carro de Tespi: Le arrivar de un compania de comedianos, que ha perdite le strada e les pete asylo per le nocte, interrumpe le monotonia del vita del castello, e permitte finalmente al baron de consumar un cena decente, con le victo del actores. Durante le cena, Sigognac ha modo de observar le componentes del compania. Le juvene Seraphina de vinti-cinque annos es le prime actrice; le facto de interpretar rolos de regina la ha facite assumer le mesme comportamento anque in le vita real (iste es characteristic de anque le altere actores, qui tende a comportar se in le vita como sur le scena); Isabella, le plus juvene del compania, specialisate in le rolo de Ingenue; la brun espaniola Zerbina, le Servetta; le ancian Domina Leonarda, Matre Nobile del compania. Le partes masculin son in vice interpretate ab le vetulo Blazius, le Pedante, qui faceva discursos plen de citationes o mottos; le fatue Leandro, actor juvene; Scapino, in le rolos de servo agile e astute; le chef del compania Herode, le Tyranno, un homine grosse qui celava intra un aspecto de ogro un animo bon e gentil; Matamoros, con le aspecto magre e vestite como un grottesc guerrero. Le baron deveni amico del actores, que les convince a unir se a lor e pervenir a Paris, ubi ille resultera a facer se valer e dar lustro al su blason. Le deman matino, le carro partiva e a guardia del castello e del bestias restava Petro, assatis abattite per non haber potite sequer le patrono. Le prime etappa del viage es in un locanda de un village, ubi le actores face le cognoscentia del Marquis de la Bruyères qui les invita, le deman, al su castello per mitter in scena un comedia. Intertanto inter Sigognac et Isabella, le sympathia que le duo habeva ab subito le un per le altere se sta transformar in amor. Le arrivata del compania interessa una juvene, Chiquita qui, ha spiate tote le personas, et es attrahite ab le collar de perlas de Isabella; Chiquita va ad adverter le su compare, Augustino. Pois que tote le resto del su banda es state capturate e justitiate, ille ha debite sostituir les con alicun fantoches que, systema inter le arbores al latere del strata. Le matino successive, quando le carro del actores passa, tira un colpo de archibuso e, armate de navaja (un longe cultello), intima a illes de consignar tote le monetas, ma Sigognac disvainate le spada, on lancea sur de ille e con le adjuta del altere homines, ha le melio sur le malfactor e Chiquita. Ma vidite le fantoches le tres surride e decide de non consignar Augustino al justitia, e le da qualque soldos. Isabella dona le collar a Chiquita, la qual es felice. Le actores vade al castello de Bruyères, e Augustino retorna a celar le su fantoches pro le proxime imboscada. Al castello le comicos son allogiate in le cameras del hospites. Inter Seraphina e le Servetta, es in curso un guerra secrete per conquistar le attention del marquis, qui selige le secunde. Le comedia mittite in scena, Le fanfaronate del capitan Matamoros, ha obtenite un grande successo. Sigognac post le spectaculo, declara le su amor a Isabella. Le deman le compania es ben compensate e reparte. Seque pois un periodo poc fortunate e le monetas del marquis es quasi terminate: le compania ha debite vender tres del quatro cavallos, et ora es apud de Poitiers. Per render minus dur le fatiga del cavallo, le homines vade a pedes. Es hiberno e le nocte descende rapidemente, de improvise on discatena un tempesta de nive que les obliga a fermar le carro e a refugiar se intra, cercante de escaldar se le un con le altere. Quando le tempesta termina on nota le absentia de Matamoros; Sigognac, le Tyranno e le Pedante va al su recerca, e poco depost les trova appoiate a un arbore, semisepulte ab le nive e morite congelate. Le morte, de Matamoros lassa le compania sin un personage, ma Sigognac decide de substituer lo, utilisante le pseudonymo de Capitan Fracassa. Quando descende le nocte e le nive recomencia a cader, le cavallo exhaurite pro le fatiga e le gelo se abatte al solo morite. Totes abandona le carro e post un dur camminate in le nive les attinge un ferma que resulta esser proprietate de un ex actor, vetule amico de Blazius, Bellombre retirate se del scenas, qui vive in le ferma del patre, lassate le in hereditate. Ille recipe le compania e le da victo e allogiamento e mitte a lor disposition un stabulo pro organisar le spectaculo. Intertanto le carro remanite sur le strada veni usate como refugio ab Augustino e Chiquita le quales vadeva anque lor a Paris; al alba, post esser se reposate illes repartiva. Al matino Bellombre manda un servo con duo cavallos a reprender le carro e assi le actores poteva probar le nove comedia, Le fanfaronate del capitan Fracassa. Sigognac on demonstra subito un bon actor e, sequente le consilios de Bellombre, mitte a foco le character del su personage: superbe e fanfaron quando le periculo es lontan, coarde e pavide, quando iste es vicin. Le postmeridie ha loco le representation con un bon successo, que dava monetas e cibo. Le deman al momento de partir, Bellombre dona al actores un bon peculio, in plus presta a lor duo cavallos que portera le compania a Poitiers, le qual se installa al Armas de Francia, le melior albergo del citate. On prepara assì le spectaculo, que iste vice esserà duple. Ultra al obra comic on habera anque un seriose, le Lygdamo e Lydia. Al albergo Isabella es notate ab le duc de Valleumbrose, qui decide de facer la sue, certe del su fascino. Ille se presenta inde ante del proba general e cortesa la juvene, provocante assì le reaction de Sigognac, jam mascarate pro le representation. Le duc vade via affirmante que ille non pote batter se con le plebeios e que incargarà qualque su servo pro bastonar le. Le probas termina quando es obscur, ma le actores, suspectante un imboscada, on divide pro attinger le albergo: ante vadeva le feminas con le Pedante e Leandro, pois Sigognac armate con le spada de scena que era de Matamoros, le Tyranno con un fuste ex ligno e Scapino. Quando le tres perveniva al loco del imboscada, le servos del duca les attacca, ma Sigognac con alicun colpos de spada firma duo de illes, Scapino face volar un tertio sur le strata, le quarte es bastonate ab Herode e fugeva. Retornate al albergo, ubi le resto del compania era in pena, plus de tote era Isabella, preoccupate pro Sigognac. Le baron prende le decision de defiar le duc a duello, ma servi un patrino de rango. Pois que le marquis de Bruyères ha attingite le su Zerbina, ille va in le camera del actrice, e pete al nobile de esser su patrino, le marquis accepta. Le matino sequente, on presenta al palatio Valleumbrose pro lancear le defia. Post esser se assecurate que detra le mascara del comico on cela vermente un nobile, le duc accepta. On sanciva que le duello evenirà le deman con le spada, de cuje le duc on reputa infallibile, anque gratias al inseniamentos de un maestro de armas neapolitan. Al alba, initia le duello, que termina con le victoria de Sigognac; le qual on era dedicate al scherma sub le guida de Petro qui, ante de esser un servitor, era stato maestro schermitor. Le duc es ferite al antebracio que, le impedi de tener le spada in mano, e le baron con gesto nobile, firma le su attacco. Retornate al palatio, livide pro le dolor e le dishonor patite, Valleumbrose projecta planos pro occider Sigognac e facer Isabella sue. Al postmeridie va in scena le comedia, con successo, post le spectaculo Isabella in un colloquio con Sigognac, venite a trovar la in le su camera, dice que pur amante le non poterà jammais esser su sposa, proque illa non es nobile. Isabella remanite sol, vide comparer, ab un fenestretta, le visage de Chiquita qui, resulta ad entrar. Al stupor de Isabella on adjunge cello de Chiquita qui porta al collo le collar del actrice. Illa narra le perque de celle intrusion: illa e Augustino il era ingagiate ab un nobile, insimul ad altere banditos, pro raper la, Chiquita debeva entrar in le camera per aperir le porta e facer entrar le raptores. Ma ora Chiquita esserea retornate dicente a illes que un homine era con Isabella. In ultra da a illa un cultello contra eventual assalitor, inde renova le juramento de protection, e va via. Isabella al mateno narra toto al resto del compania, que decide de partir. Le viage usque a Paris es sin episodios digne de relievo, le compania on firma a Tours et Orleans per qualque recital e pois, in un vespere de hiberno arriva al capital. Intertanto fallite tote le su tentativa, le duc ingagia Jacobo Lampourde, le plus habile schermitor de Paris, con le carga de eliminar le baron. Lampourde va in un taverna ubi incontra un su vetule companion de aventuras, Malartic, qui ingagia pro le interprisa, e le incarga, de recrutar altere homines, pro le assassinio de capitan Fracassa e le rapto de Isabella. Le postere jorno Sigognac es defiate ab Lampourde qui, in le curso del duello, admira le stylo de combatto del baron, probante sur de ille tote le colpos qui cognosce, e restante surprendite pro le colpos del adversario; quando decide de mitter in acto le su colpo secrete, al baron resulta a parar lo, rumpente anque le lamina del sicario. Lampourde, admirate se inclina, e declarar se servitor de Sigognac, confessa de haber acceptate moneta pro eliminar le, ille haberea restituite le moneta pro non haber terminate le labor. Le mesme vespere le duc, recipe Lampourde et es meraviliate per le ethica del sicario, venite per restituer le moneta e retirar se ab omne activitate contra le baron e le su amicos. Le successo del compania theatral es grande, quando un die ad Herode, on presenta le majordomo del conte de Pommereuil, con le requesta de ir al castello per un spectaculo, Herode accepta. Durante que illes percurre un strata insulate, Sigognac et Isabella, qui son a un certe distantia ab le carro, incontra un mendicante cec guidate ab un puero, illes se avicina pro facer le elmosna, ma improvisemente le cec imprisiona Sigognac con le su mantello, e adjutate ab le puero, captura Isabella e la carga sur un cavallo e les fuge. Le actores son cadite in un trappa: le conte de Pommereuil non es jammais existite, era un fraude del duc de Valleumbrose. Isabella veni portate in un castello e clause in un camera. Al etage inferior Malartic, le organisator del rapto, bibe con le su homines, inter cuje Augustino e Chiquita. Isabella in le su camera, vide Chiquita entrar ab un fenestra, e dice que Valleumbrose, la habe rapite; ma ora advertera Capitan Fracassa pro venir la a liberar. Le postmeridie Chiquita retorna, passante ab un arbore al fenestra e dice que Sigognac e le amicos son celate in le bosco vicin e, con le tenebras, haberea tentate de liberar la. Le vespere on presenta Valleumbrose ab Isabella cercante de convincer la ad amar le, ma la juvene, dice de esser inamorate de Sigognac e que plus tosto que ceder prefereva morir, extrahente le cultello que Chiquita le habeva lassate, promte al suicidio si le duca haberea tentate de abusar de illa. Ma Valleumbrose la disarma e la stringe inter le su bracios, quando le fenestra es rumpite ab le cadita del arbore utilisate ab Chiquita, taliate ab le actores e devenite un ponte per attinger le camera del prisionera. Malartic, con tres homines, va in le camera pro adjutar le duc, Sigognac, Scapino e Lampourde, ha le melio e disarma le quatro, ma Valleumbrose traina Isabella in un altere camera, e se claude intra; ma anque Chiquita se introduce in le camera, aperi le porta e Sigognac entra, ingagiante un furiose duello con Valleumbrose, durante que Scapino e Lampourde les bloca le homines del duc, Sigognac attinge le adversario con le spada e le transfige al scapula; cadite le duc le altere cessa le hostilitate. Isabella es sin sensos, e on cerca de dar le succurso, quando compare sur le scena un ancian senior accompaniate ab quatro vallettos. Es le prince de Valleumbrose, patre del duc, qui vide Isabella exanime, ma le su attention va a un anello que la juvene porta al digito, ille lo recognosce como un dono facite vinte annos antea a Cornelia, un actrice con cuje habeva habite un relation de amor e pois era fugite e nonobstante le recercas, le prince non resultava de retrovar. Finalmente Isabella se evelia e dice que celle anello era le unic hereditate que le matre, Cornelia, le habeva lassate, es evidente qui Isabella es filia del prince. Disdignate le prince maledice le filio, qui appare sustenite ab un valletto, ma vidente le cader, ordina de succurrer le. Inde ordina a totes de lassar le castello, e de remaner sol con le duo filios. Sur le strata del retorno Sigognac, dice a Herode, qui Isabella ora qui ille ha occise le fratre non lo volera plus, le su carriera de actor non ha plus senso, proque Isabella non essera plus actrice; assi decide de retornar al su castello e reprender le misere vita de un tempore. Ma le duc non era morite, et es amorosemente assistite ab Isabella, ora contessa de Lineuil. Depost qualque mense, le duc dice al patre e al soror que debe partir per un viage, sin dicer ubi vadeva. Sigognac, retornate al su castello, recipite con joia ab Petro e le animales; un jorno, con meravilia, ha le visita del duc credite morite; iste le comunica de haber intercedite pro ille a Corte, pro facer le nominar capitano del muschetteros e proxime governator de un provincia. Ora qui ha un position apte al su lineage, e Valleumbrose es ora le su melior amico, Sigognac poterà rogar le mano del contessa de Lineuil, le deman le duo vade via. In placia de Greves, a Paris, on sta per exequer un condamna a morte; inter le publico son presente in un carrossa, Sigognac e le duc. Quando appare le carretta con le condamnate on discoperi que ille es Augustino, ma ante que le carnifice pote ligar le al rota, que le haberea rumpite le ossos, Chiquita salta sur le patibulo e le occide, pro non facer le suffrer. Le guardas son firmate ab Lampourde e le su amicos, Chiquita fuge a refugiar se sur le carrossa de Valleumbrose que parti al galoppo. Pervenite al palatio del prince, Chiquita es nominate camerera private de Isabella. Ora le sonio de amor del duo juvenes pote realisar se, e illes ora pote sposar se con le benediction del prince.

Le castello del felicitate. Epilogo: Post le matrimonio, Isabella, sin facer saper nihil a Sigognac, face restaurar le castello del baron, reportante lo al antique splendor. Le surprisa de Sigognac es grande, quando retornate a visitar le castello, post alicun menses, discoperi le novitate. Pro festear es organisate un banchetto, ma le catto Belzebù, non habituate a tante cibo, moriva pro un indigestion. Sigognac decide de dar al catto un digne tumba in le parco del castello, ma quando on excava le fossa on discoperi un antique coffro, plen de monetas e joieles, que un ancestre del baron habeva sepelite ante de ir al cruciata. Ora Sigognac ha toto: le amor, un position e le ricchessa.