venerdì 19 giugno 2015

Le Corsario Nigre

Per Emilio Salgari Traduction in Interlingua per Francesco Galizia

Le Corsario Nigre, il es un romance de aventuras scripte per Emilio Salgàri (Verona, 21 augusto 1862 – Torino, 25 april 1911, per suicidio), ille era un scriptor italian de romances de aventuras multe popular. Autor extraordinarimente prolific, es recordate supertoto per esser le "patre" de duo su famose personages: Sandokan, del cyclo del piratas del Malesia e le Corsario Nigre del cyclo del Corsarios del Antillas. Scribeva anque romances historic, como Carthagine in flammas, e diverse historias phantastic, como Le meravilias del Duomille in cuje imagina le societate actual a distantia de un seculo, et es considerate uno del precursor del scientia fictive in Italia. Multe su obras il ha habite transposition cinematographic e televisive. Le Corsario Nigre esseva le prime de un serie de cinque romances collectivemente note con le titulo Le Corsarios del Antillas, con protagonista le personage del Corsario Nigre (Emilio de Roccabruna, senior de Ventimiglia) o del su familiares.
Historia: Medietate del Sexcento: Anglaterra e Francia il ha un guerra contra le potentia de Espania e initia a inviar naves corsari in le Oceano Atlantic per assalir le naves inemic e assi damnegiar le commercio del colonias espaniol. In le 1625 duo naves, con a bordo le prime corsarios, jecta le ancoras avante al insula de Sancte Christophoro e on establiva illac. Ma un nave espaniol destrue depost cinque annos le lor base e le poc supervivite les trova refugio al insula de Tortuga, ubi filibusteros e bucaneros les associava per continuar le lucta contra le naves espaniol, e que essera le base de partentia per tote le lor expeditiones. Intertanto un die arrivava al Tortuga, un mysteriose nobile italian, Emilio de Ventimiglia, senior de Valpenta e Roccabruna. In Europa, durante le guerra inter Francia et Espania, le espanioles il ha ponite sub assedio le soldatos italo-franceses refugiate se in un castello, e taliate a illes le retraite, comprava un duc flaminge, Van Guld, con le ordine de trair le superstites e facer entrar le soldatos espanioles per massacrar le inemicos. Ille face occider anque le commandante del truppas italian Edmondo de Ventimiglia, fratre major de Emilio, qui, depost esser se miraculosemente salvate ab le carnage, insimul ad altere duo fratres Enrico e Eugenio, illes per vindicar se de Van Guld, les sequeva in America ubi ille deveniva le governator de Maracaibo (in le actual Venezuela). Assi ille e le su duo fratres deveniva corsarios, e pro le color del lor vestimentos esseva cognoscite como: le Corsario Nigre (in signo de lucto), Emilio, Rubie (Enrico) e Verde (Eugenio). Le romance ha initio quando duo filibusteros, Carmaux e Van Stiller, son salvate e portate a bordo del
"Fulgure", le nave del conte Emilio de Ventimiglia, le Corsario Nigre; avante al capitano, le duo dice qui su fratre, Enrico de Ventimiglia cognoscite como le Corsario Rubie, esseva pendite in le placia de Maracaibo per ordine de Van Guld, le qual habeva antea occise anque le altere fratre, Eugenio de Ventimiglia le Corsario Verde. Emilio decide assì de vader a Maracaibo per subtraher le cadavere del fratre e, recrutate Carmaux e Van Stiller, confereva le commando del nave al su locotenente Henry Morgan. Depost haber capturate un soldato espaniol e ganiate le adjuta de Moko, un ex sclavo african, le filibusteros arrivava a Maracaibo. Depost multe aventuras le Corsario resulta a raper le cadavere del fratre e a imbarcar se de novo sur le Fulgure ubi, post haber celebrate le funeral del fratre, jura solemnemente de occider Van Guld e tote le su familia. Sur le via del retorno per le Tortuga, le filibusteros assaliva un galeon espaniol que transportava inter le passegeros, un puera blonde qui es clamate Honorata Willerman, duchessa de Weltrendrem, de cuje Emilio se inamora, reciprocate ab illa. Depost esser investite ab un terribile huracan, le nave arriva finalmente al Tortuga. Hic le narration se interrumpe e le autor introduce un parenthese historic, citante le interprisas de grande filibusteros realmente existite como: François Nau dicite le Olones e Barbanigre, et explica le diferentias inter filibusteros e bucaneros. Ha pois initio le preparativos per le expedition pro assaltar Maracaibo. Le chassa de Emilio lo porta, in le foresta virgine, insimul a Carmaux, Van Stiller, Moko e le soldato qui les habeva capturate poco tempore antea, promovite a guida del gruppo. Illac le gruppo incontrarà jaguares e mustelas, vampires, sablas mobile e anthropophagos. Arrivate quasi a destination, le soldato e Moko on firma pro retornar, durante que le tres filibusteros prosequeva le chassa. Sequeva un combatto contra le fortias de Van Guld e le assalto al fortalrssa de Gibraltar. Finite iste aventuras periculose, le Corsario discoperirà depost qui Honorata il es in realitate le filia de Van Guld, alora ille, dividite inter honor e amor, facerà imbarcar le juvene dama sur un chalupa, con del alimentos e la abandonarà in mar con enorme dolor. Le romance on conclude con Carmaux qui dice al su amico Van Stiller: «Guarda ibi supra! Le Corsario Nigre plora»
Corsaro Nero (Kabir Bedi)
Le Regina del Caribes: il es un romance per Emilio Salgari publicate in le 1901 per le editor Donath; illo es le secunde romance del cyclo del Corsarios del Antillas, et es le continuation del romance “Le Corsario Nigre” (ma le autor non dice si son passate un o quatro annos) e precede (de dece-sex o dece-octo annos), “Yolanda, le filia del Corsario Nigre”. Le romance pois forni duo date in contraddiction inter lor: le 1683, anno in cuje es evenite historicamente le assedio de Veracruz, e le 1680. Hic nos retrova le Corsario Nigre, qui es tormentate ab le remorso per haber abandonate in mar le su amate Honorata, ma decise comocunque a concluder le vengiantia contra le patre de illa, le duc Van Guld, responsabile del morte del su tres fratres.
Historia: Le Corsario Nigre, accompaniate ab le fideles Carmaux, Van Stiller e Moko, e per le su locotenente Morgan e le equipage del Fulgure, interprende un longe viage al fin de occider le carnifice del su fratres: le duc de Van Guld. Ultra que del su fidel cameradas de aventuras le Corsario Nigre es accompaniate anque ab Yara: un belle princessa indian la qual es inamorate del Corsario e vole vindicar se anque illa del massacro del su familia. Le corsario e le su cameradas resulta, depost varie aventuras, a discoperir finalmente, ubi on trova le duc Van Guld, ille es in Mexico a Veracruz. Le filibusteros del insula de Tortuga, guidate ab le capitanos (historicamente existite) Van Horn, Laurent e Grammont, con cuje le Corsario Nigre on era accordate, conquireva Veracruz, ma le duc resultava a fuger de novo, e le Corsario Nigre, Carmaux e Moko son capturate e imbarcate per le Florida pro esser consignate pois a Van Guld. Le Fulgure, tamen, les attinge durante un tempesta e resulta a liberar les, le filibusteros les abborda le nave del duc, le qual vidente se perdite face exploder le proprie nave, in le sperantia de occider anque le proprie inemico. Totavia le Corsario e le tres cameradas les resulta a salvar se e natar usque ad arrivar sur le costa caraibic, durante que le Fulgure, in flammas, veni trainate al largo in mar per le tempesta. Le quatro filibusteros, durante que illes transversava le palude e le foresta de cello incognite costa, son capturate ab alicun indigenas. Le quatro son pois salvate ab Honorata Van Guld, credite disperse, qui habeva facite naufragio sur cello costa et era devenite le regina del tribo, in quanto considerate un genio benefic del mar. Le Corsario Nigre assi decide de renunciar al su vengiantia contra Van Guld e face retorno in Italia insimul al su amate Honorata.
Yolanda, le filia del Corsario Nigre: es un romance per Emilio Salgari publicate in prime edition ab Donath in le 1905 . Es le tertie libro del cyclo de Le Corsarios del Antillas e seque le romance “Le Regina del Caribes”, isto romance narra un historia de circa vinte annos depost le prime libro.
Historia: Henry Morgan, ex locotenente del Corsario Nigre, es devenite capitano de un nave clamate Fulgure como celle del conte de Ventimiglia, e il ha obtenite un patente de cursa (ille es un corsario autorisate per le Anglaterra, a ingagiar un guerra contra le Espania); le corsario invia a Maracaibo le fideles filibusteros Carmaux e Van Stiller, hic le duo discoperi cello que jam Morgan suspectava: Yolanda de Ventimiglia, filia del conte Emilio de Ventimiglia e del duchessa Honorata Van Guld, esseva facite prisionera, durante le transversata del Atlantico, pro attinger le colonias espaniol; per le Conte de Medina e Torres, filio illegitime del duc Van Guld e de un marquisa mexican, desiderose de appropiar se del benes del patre. De facto le possesion de Van Guld non esseva jammais restituite a Honorata, adducente como excusa le incursiones del marito al damnos del espanioles. Yolanda ora es sol al mundo, pois que le matre es morite post le parto e le patre es disparite le anno postea combattente contra le truppas francese que invadeva le Pedemonte (in effecto, le ex corsario cercava le morte per le desperation del perdita del uxor). Morgan guida le filibusteros del insula de Tortuga al assalto de Maracaibo e le expugna, liberante assi la puera; ma le conte de Medina fuge, e Morgan debe prender le se vole assecurar le salvation de Yolanda. Conquestate anque le fortalessa de Gibraltar (Venezuela de hodie), Morgan vide fuger ancora un vice le conte de Medina. Morgan e Yolanda les face naufragio depost un tempesta; le duo on inamora gradualmente, e les trova refugio presso un tribo de indigenas; hic le conte les attinge e rapeva de novo Yolanda. Per retrovar la, Morgan debe complir una interprisa reputate impossibile, le expedition per conquirer Panama. Transversate le isthmo, Morgan assaliva le citate fortificate, e resulta ad arrivar in tempore per occider le Conte de Medina, ante que iste faceva disparer Yolanda per sempre; terminate le saccheo del citate, le corsario con le puera vade al insula de Tortuga e illac sposa Yolanda. De pois accepta le carga de governator de Jamaica; ubi le fidel Carmaux e Van Stiller on retirava per gauder se in pace le fructo del lor incursiones e battalias.

Cyclo del piratas del Malesia

  • Le tigres de Mompracem (publicate a episodios in le 1883-1884 con le titulo de Le tigre del Malesia, ( actual Malaysia) recolligite in volume in le 1900)
  • Le Mysterios del Jungla nigre (publicate a episodios in le1887 con le titulo Le strangulatores del Ganges, recolligite in volume in le 1895)
  • Le piratas del Malesia (1896)
  • Le duo tigres (1904)
  • Le Rege del Mar (1906)
  • Al conquesta de un Imperio (1907)
  • Sandokan al recuperation (1907)
  • Le reconquesta de Mompracem (1908)
  • Le Brahamino del Assam (1911)
  • Le cadita de un Imperio (1911)
  • Le vengiantia de Yanez (1913)

Cyclo del corsarios del Antillas

  • Le Corsario Nigre (1898)
  • Le Regina del Caribes (1901)
  • Yolanda, le filia del Corsario Nigre (1905)
  • Le filio del Corsario Rubie (1907)
  • Le ultime filibusteros (1908)
  • Cyclo del corsarios del Bermudas Le corsarios del Bermudas (1909)
  • Le cruciata naval del Tonante (1910)
  • Le extraordinari aventuras de Testa de Petra (1915)
  • Cyclo del Far West
  • Sur le frontieras del Far West (1908)
  • Le scalpatrice (1909)
  • Le silvas ardente (1910)

domenica 24 maggio 2015

CORDE

Per Edmondo De Amicis Traduction in Interlingua per Francesco Galizia

Corde (it.Cuore) es un libro per pueros, scripte ab Edmondo de Amicis (Oneglia, 21 octobre 1846- Bordighera, 11 martio 1908) a Torino e publicate, per le prime vice, per le casa editrice milanese Treves in le 1886. Esseva un grande successo, e de Amicis deveniva le scriptor plus legite de Italia. Le ambiente del libro es le Torino del Unitate de Italia, e plus precisemente inter le 1878 (anno del coronation del Rege Umberto I) e le 1886 (anno del publication del libro), e le texto il ha le scopo di inseniar al juvene citadanos del Regno le virtutes civil: le amor pro le Patria, le respecto per le autoritate e per le genitores, le spirito de sacrificio, le heroismo, le caritate, le pietate, le obedientia e supportar le disgratias. Le romance es structurate como narration de un alumno de un schola elementari, Enrico Bottini, sur le su vita e celle del su companiones de classe durante le anno scholastic 1881/1882, con le narration del "novellas mensual" del maestro elementari, de varie historias, interpretate ab pueros. Le libro il era un successo anque pro le su personages de varie partes de Italia, e a favor del Unitate inter le regiones a nivello cultural ultra que politic.
Dedica del autor: «Isto libro es particularmente dedicate al pueros del scholas elementari, le qual son inter le 9 e le 13 annos, e on poterea intitular: Historia de un anno scholastic, scripte ab un alumno de tertie classe de un schola municipal de Italia. Dicente scripte ab un alumno de tertia, io non vole dicer que ille lo haberea scripte assi como es imprimite. Ille notava in un quaderno, cello que habeva viste, sentite, pensate, in le schola e foras; e su patre, al fin del anno, scribeva iste paginas ab celle notas, sin alterar le pensata, e de conservar, le parolas del filio. Le qual, 4 annos postea, essente al Gymnasio, legeva le manuscripto e adjungeva qualcosa de sue, on serviva del su memoria. Ora legite isto libro, pueros: io spera qui vos essera contente e que facerà a vos del ben.»
(Edmondo de Amicis)
Personages principal:
  • Enrico Bottini, le narrator e protagonista del historia: es un personage sin necun particular "characteristic", qui non parla del su proficto scholastic, e non dice si es state promovite.
  • Le genitores de Enrico, qui les scribe del litteras.
  • Silvia, le soror de Enrico.
  • Garrone, quasi de 14 annos, le studente enorme de statura e bon de animo, definite "anima nobile" ab le maestro, in quanto on assume un culpa que non es sue.
  • le Muratorino (Tonino Rabucco), filio de un murator e famose pro le muso de lepore.
  • Ernesto Derossi, il es le plus brave e belle del classe, ma parte del su gentilessa pote derivare anque proque il es felice, e non ha preoccupation financiari in quanto ric.
  • Franti, le prave e malitiose, al fin expellite ab le schola. Ille es considerate ab De Amicis uno inter le personages melior citate in le libro.
  • Stardi, parve e basse: considerate initialmente dur a comprender, superarà le su difficultate gratias al su imgagiar se in le studio, que facerà de ille un del meliores del classe.
  • Carlo Nobis, le filio de un familia ric, superbe e arrogante.
  • Coretti, filio de un veterano del guerras de indipendentia, ora venditor de ligno.
  • Crossi, filio de un venditrice de herbas, il ha un bracio paralysate. Ille crede qui su patre sia excappate in America. Ma Enrico e Derossi, pensa que ille era in carcere durante le absentia.
  • le Puero Calabrese (Coraci), immigrate ab Reggio Calabria.
  • Nelli, le parve gibbose.
  • Precossi, le filio de un ferrero antea alcoholisate e violente, qui on disintoxica quando discoperi que le filio il ha vincite un premio scholastic.
  • Votini, le filio de un ric, superbe ma al fin human.
  • Garoffi, con le naso a becco de uluco, definite "sempre a trafficar" e continuemente ingagiate in compra-venditas de varie typo.
  • le Maestro Perboni; le su es un figura triste, que le prime die de schola dice al pueros : "Io non ha familia. Le mi familia esse vos. Habeva ancora mi matre le anno passate: ma es morite. Io es sol. Io non ha plus qui vos al mundo, io non ha plus altere affecto, altere pensata qui vos. Vos debe esser le mi filios". Como dicite, definisce un'"anima nobile" le alumno Garrone, al qual le uni anque le perdita del matre.
  • la Maestrina ab le Penna Rubie, assì clamate per le pluma qui porta sur le cappello, es le unic personage del romance detra al qual, on recognosce un figura real, le maestra Eugenia Barruero, vivite a Torino in Largo Montebello, 38, ubi hodie un placa la recorda.
  • la maestra del Prime Superior, maestra de Enrico in le prime superior: mori al fin del libro.
Le Novellas mensual:
  • Octobre: Le parve patriota paduan
  • Novembre: Le parve vigilator lombarde
  • Decembre: Le parve scribano florentin
  • Jenuario: Le tamburero sarde
  • Februario: Le infirmero de Tata
  • Martio: Sanguine romagnol
  • April: Valor civil
  • Maio: Ab le Appeninos al Andes
  • Junio: Naufragio
Le parve patriota paduan: narra le historia de un puero de humile origine, filio de paisanos paduvan qui, volente exir del miseria, les vende le filio a un compania de un circo, con le qual vade in gyro per le Europa. Ille resulta a fuger, e le juvene on imbarca sur un nave directe a Genova. Hic cognosce tres estranieros, al quales narra le su triste historia. Iste, commovite, les offere a ille del monetas, que ille restitue con disdigno quando les senti criticar le italianos.
Maestro Perboni (Johnny Dorelli)
Le parve vigilator lombarde: Le novella narra le historia de un puero de campania qui incontra un gruppo de soldatos italian. Le commandante, temente de incontrar soldatos austriac longe le cammino, pete al puero de salir sur un fraxino a facer le vigilator. Le puero discoperi un peloton de austriacos poco lontan ma, anque le austriacos notava le puero e initiava a tirar le contra colpos de fusil. Nonobstante que le officiero le ordina de descender, le puero continua le observation del inemico, usque a quando un colpo de fusil lo feriva gravemente. Le puero cade e, post poco, mori inter le bracios del officiero. Le historia on conclude con un battalion de bersaglieres que, disfila in marcha apud le salma del puero coperite ab le tricolor, jecta flores e offere le honores militar. Le novella es inspirate a Giovanni Minoli, un orphano de 12 annos, qui le 20 maio 1859, in le fraction de Campoferro, presso Voghera, serà le prime victima del Battalia de Montebello.
Le parve scribano florentin: Protagonista del novella, il es uno scolaro de Firenze, Giulio, qui vive in un familia numerose e povre. Le patre, face le scribano de jorno e le copiator de nocte. Ille ha un grande sperantia in le filio, e tene multo al su proficto scholastic, e previde que, depost le schola, ille trovara un bon labor pro adjutar le familia. Giulio, sentiva le patre lamentar se del labor nocturne, que non le garantiva un ganio adequate, on offereva de adjutar le, ma le su proposta non es acceptate, perque ille debe pensar sol al schola. Giulio, alora, decide de adjutar le patre, mittente se a scriber al posto sue quando ille vadeva a dormir. E assì face, nocte post nocte: le ganio del patre augmenta, ma le rendimento scholastic de Giulio, qui studia sempre minus per le poc horas de somno, deminue multo. Le patre, qui ignorava le ver motivo del su indolentia, lo reprocha, usque al nocte, eveliate se casualmente, le trova a scriber al posto sue: emovite, le abracia petente le pardono pro le reproche immeritate e lo manda a dormir.
Le tamburero sarde: il es le historia de un compania de soldatos pedemontese que, durante le prime guerra de Indipendentia del 1848, attaccate per le austriacos, on refugiava in un ferma. Le austriacos pone sub assedio le ferma e le capitano ordina a un tamburero de 14 annos de origine sarde de descender ab le retro del casa, non exponite al vista del inemicos, e vader usque a un cabana que on vide al horizonte, pro peter soccurso a un esquadron de carabineros a cavallo, que on trova illac. Le tamburero descende e initia a currer per le campos, ille cade es stato colpate, ma on releva subito claudicante e continua a currer. Ma poco post cade de novo. A celle puncto, le soldatos inemicos son vicin e le pedemontese sta per arrender se, quando les arriva finalmente le reinfortios que rejecta le inemicos. Le historia on conclude con le capitano qui va in hospital: illac trova le parve tamburero, a cuje le medico il ha debite amputar le gamba a causa del ferimento.
Le infirmero de “Tata”: Le novella mensual de februario narra le historia de Ciccillo, un puero campan, qui veni mandate ab le matre in un hospital de Napoli pro veliar le patre malade. Le juvene pete information sur le su "tata", (in dialecto napulitan papà), e le medicos manda ille al lecto de un moribunde. De ille, Ciccillo on occupa amorosemente e plora quando apprende le judicio del medico sur le su condition de sanitate. Quando il ha perdite cata sperantia, le puero senti le voce de un homine qui parla a un monacha, a celle voce, ille ha recognoscite le su ver patre. Le duo on abracia, ma Ciccillo non ha le corde di lassar sol le altere "tata" in le ultime instantes del su existentia: assì lo assiste ancora per un nocte e lo vide expirar, allora le puero torna a casa alleviate, ma triste proque le altere "tata", le qual il era devenite un parte de ille, era morite.
Sanguine romagnol: Le novella de martio il ha per protagonista Ferruccio un puero romagnol. Un vespere retorna a casa, e trova sol le su anciana ava, perque le familia es foras e retornerà le deman matino. La ava, affligite, reprocha Ferruccio pro le su comportamento ab quando frequenta prave companias. Ferruccio, qui es de bon corde, on emove al parolas del ava. Al improvise on sente un rumor que non es cello del pluvia, e in le camera entra duo banditos. Uno de illes attrappava per le collo le anciana, e le altere pete a Ferruccio ubi le patre tene le monetas. Le juvene indica le loco e le delinquentes les lassa sol durante que scrutava in le mobiles. Le ava e le nepote suspira de alleviation, ma in le fuga, a un delinquente cade le cappucio e la ava recognosce in ille un robator del quartiero. A iste puncto le malfactor, prende un pugnal per colpar la ava. Ferruccio on para a protection del ava e recipe ille le colpo mortal. Le duo banditos fugeva e sol alora le juvene monstra le ferimento al ava, se congedava ab illa con dulce parolas, pois claude le oculos per sempre.
Ab le Appeninos al Andes: narra le historia de Marco qui, ab Genova, on imbarca per Buenos Aires pro attinger su matre, emigrate in Argentina. Le matre, malade, refusa de facer se curar; intertanto Marco compliva un viage longe e sin sperantia, sur le tracias del familia presso cuje le su matre labora; assì, ab Buenos Aires, Marco on move al interior del pais, ante a Rosario, pois a Còrdoba e in fin a Tucuman, al pedes del Andes. Post numerose aventuras, Marco il ha un passage ab un caravana, que tamen lo lassa a medie strata; alora ille continua a pedes le viage usque a Tucumán ubi vive le matre, le cuje condition de sanitate son pejorate, proque illa non vole le curas. Quando, illa sape que le filio es arrivate, decide de facer le operation chirurgic que le salva le vita.
«Le education de un populo on judica per le conducta que illo tene per le strata.»

(ab le Corde)

martedì 21 aprile 2015

Con iste traduction initia un serie de articulos dedicate a tres scriptores italian, de litteratura pro pueros, cognoscite in tote le mundo: Carlo Collodi, Edmondo De Amicis et Emilio Salgari.

Pinocchio: Historia de un marionette

Per Carlo Collodi. Traduction in Interlingua per Francesco Galizia
Le aventuras de Pinocchio. Hitoria de un marionette: il es un romance scripte per Carlo Collodi, (pseudonymo del scriptor e jornalista, Carlo Lorenzini, Firenze, 24 novembre 1826 – 26 octobre 1890) a Firenze in le 1881. Le romance il ha como protagonista Pinocchio, e le su aventuras, que le autor clama pupa, pur essente plus simile a un marionette (corpore ex ligno, con articulationes).
Carlo "Collodi" Lorenzini vignetta
Historia: Un die in le boteca del maestro carpentero Antonio, dicite maestro Ceresia per le su naso rotunde e purpuree, on trova un pecia de ligno ex pino, que le carpentero intende transformar in un gamba de tabula. A un certe puncto tamen le pecia ex ligno comencia a parlar, e maestro Ceresia espaventate lo regala al amico Geppetto, dicite “Polendina” per le color del su perrucca jalne, venite in le boteca pro peter le un pecia de ligno per construir un marionette, Geppetto in le su povre casa (le foco del camino es dipingite) initia a scolpir le marionette, qui clama Pinocchio, le qual initia a derider le ante de esser terminate. Geppeto un vice terminate le marionette, qui ille considera como su filio, le insenia a camminar, ma pois Pinocchio curre in strata, sequite ab Geppetto; un carabinero resulta a firmar lo, ma pois porta Geppetto in prision. Pinocchio retorna sol a casa e hic incontra un Grillo parlante philosopho, que lo admone pro le su comportamento: Pinocchio, fastidiate occide le grillo con un martello, affamate, cerca in le casa qualcosa per mangiar: trova un ovo, ma quando lo rumpe exi un pulletto. Proba a peter un poc de pan in un casa del pais, ma il ha solmente un situla de aqua in testa. Retornate a casa, on addormi vicin a un brasiero pro essugar se, ma on mitte le pedes supra. Quando Geppetto le deman, retorna a casa e trova Pinocchio con le pedes comburite; ante le da tres piras, qui habeva portate ab le carcere e pois le reconstrue le pedes: Pinocchio, pro le joia, promitte de vader a schola, assì Geppetto le face un habito de papiro e compra un abecedario, le libro pro apprender le litteras del alphabeto, vendente le su jaco, nonobstante le frigito hibernal. Pinocchio vade in direction del schola, ma durante le trajecto es distracte ab le musica del "Gran Theatro del Marionettes": Pinocchio vende le abecedario pro haber le moneta per entrar in le theatro. Hic Pinocchio es notate per le altere marionettes e los festea. Le marionettista Mangiafoco, tamen, post le spectaculo ordina al su marionettes de jectar Pinocchio in le foco pro cocer un ariete, ma pois ille se emove, lo libera e le dona cinque monetas de auro per Geppetto. Pinocchio retorna a casa, ma incontra duo fraudatores, le Catto e le Vulpe, e quando conta a lor del monetas de auro, il es convincite a interrar los in un vicin campo miraculose que, secundo illes, le monetas interrate facerea crescer un arbore plen de monetas de auro. Le tres pois vade, e in le vespere les attinge le taverna del Cancere Rubie, ubi le Catto e le Vulpe los mangia a expensa de Pinocchio. Quando Pinocchio de nocte, va ad attinger le “Campo del miraculos”, le Catto e le Vulpe, transvestite ab Assassinos los cerca de rapinar lo del monetas, ma Pinocchio, va via e attinge un casa blanc batte al porta, e aperi un puera con le capillos blau clar. Ma le duo los attinge Pinocchio, e, non resultante a facer se dicer ubi habeva celate le quatro monetas, los appende a un querco. Le puera con le capillos blau clar, qui il era un Fee, ordina al servitor Can-pudel de prender le marionette ab le arbore e portar lo in casa, illa consulta tres illustre medicos (inter le qual le resuscitate Grillo-parlante) per saper si le marionette esseva vive o morite. Al observation del Grillo-parlante, le maionette on reprende lacrimante; le Fee, on comprende que Pinocchio ha le febre alte, le face biber un medicina, ma ille refusa proque multe amar; ma es convincite ab quatro conilios nigre que los transporta un feretro. Un vice restablite ille dice al Fee del incontro con le assassinos, ma quando dice un mentita per celar ubi le monetas son, le su naso on alonga. Le Fee, post haber explicate que existe duo typos de mentitas, celle con le gambas curte e celle con le naso longe, reporta le naso al longor original con le adjuta de mille picos, e le dice de vader incontro al patre Geppetto. Ma Pinocchio, tamen non resulta de attinger le patre: proque, denovo incontra le Catto e le Vulpe, que los convince a interrar le quatro monetas in le Campo del miraculos. Un vice interrate le monetas de auro, Pinocchio retorna plus tarde al Campo ma non vide alicun arbore plen de monetas; un vetule papagai dice que durante le su absentia, le Catto e le Vulpe il era retornate e habeva robate le monetas interrate. Pinocchio, desperate, on appella a un judice, un vetule gorilla, per denunciar le furto, ma iste, lo condamna al prision. Quatro menses postea, es liberate per un amnistia. Pinocchio va al casa del Fee, que considera como un soror, ma es obstaculate, ante ab un serpente con le cauda fumante - pro superar lo cade intra le fango facente morir pro le risadas le monstro - pois es prendite in un trappa durante que, sta robante le uva in un campo. Le patrono del campo lo constringe a esser un can de guarda, con un collar al collo, per sobstituer le su can Melampo, morite le matino. Durante le nocte il es eveliate ab quatro mustelas, que cata nocte robava alicun gallinas que pois divideva con le can Melampo in cambio del su silentio, e los vole facer con Pinocchio lo mesme accordo; Pinocchio finge de acceptar, ma pois claude le mustelas in le pullario e adverte le proprietario, qui lo regratia e lo libera. Le marionette attinge finalmente le casa del Fee, ma trova solmente un petra de marmore con incidite iste parolas: “Hic jace le puera con le capillos blau clar morite de dolor pro
Geppetto (Nino Manfredi) con Pinocchio
esser state abandonate per le fratre Pinocchio”.
Durante que ille plora desperate, on avicina un columbo que, lo adverte qui Geppetto sta per partir con un barca per le nove mundo pro cercar lo. Illo on offere de portar lo in cruppa per attinger le plagia del partentia, ma quando los arriva Geppetto es apena partite, ma poco post un grosse unda lo face disparer in le mar. Pinocchio, volente salvar le, cerca de attinger le e initia a natar. Post un nocte inter le undas, Pinocchio attinge le ripa de un insula, ubi incontra un delphino, que indica a ille le strata per vader al "Pais del Apes industriose", arrivate cerca qualcosa per mangiar; alicun habitantes del pais, les propone de recompensar lo in cambio de parve labores, al fin, pro le fame, accepta de portar un urceo de aqua a casa de un femina, qui lo recompensa con un platto de pan, caule flor e un confecto: un vice satiate se, recognosce in le benefactrice le Fee sue, fingite se morite, qui ab puera es devenite domina. Le Fee perdona Pinocchio gratias al remorso monstrate ab ille avante al su ficte tumba: vole considerar se como su matre e transformar lo in un ver puero; ante tamen desidera que ille frequenta le schola e on cerca un bon mestiero. Pinocchio, promitte, va a schola, e resulta a devenir le primo del classe. Alicun su companiones, invidiose, un die les convince a non ir a schola per vader al plagia, ma Pinocchio non vole e lucta con le sue companiones qui les vole facer lo devenir un picaro mal educate como illes. Durante le lucta, un grosse libro va in testa a Eugenio, un companion de classe qui evanesce. Totes escappa excepte Pinocchio que cerca de soccurrer le; duo carabineros, les arresta credente que ille sia le culpabile, ma Pinocchio fuge in mar; ma , illes manda contra al marionette un can mastino, Alidoro, que tamen risca de necar in le mar. Al requesta de adjuta del can, Pinocchio lo salva, in cambio del libertate. Alidoro, promitte de reciprocar le favor. Pinocchio continuava a natar ma, veni piscate in un rete insimul al pisces, ab un grotta exi un piscator con le pelle, un longe barba, le capillos e le oculos totes verde. Ille porta Pinocchio e le pisces al grotta e, decide de friger tote le pisces, anque le marionette qui crede que sia un nove typo de pisce. Al fin tote le pisces son frigite, excepte Pinocchio, ma le can Alidoro, attrahite ab le odor del fritura, recognosce Pinocchio e resulta a fuger con le marionette in bucca, assì reciproca le salvatage precedente. Le marionette, sin habitos, on face revestir con un sacco ab un anciano, e apprende assi qui Eugenio era resumite del avanescimento, reanimate, retorna a casa del Fee de nocte, sub un forte pluvia. Un Limaca, camerera del Fee, veni ad aperir le porta, ma le su lentessa exasperante lo induce a dar un colpo de pede al porta, remanente con le pede incastrate. Post multe horas le Limaca arriva finalmente ad aperir, ma non pote liberar le pede, alora le offere le prandio, ma tamen con cibos ex gypso e de carton; es le cruel lection del Fee. Depost iste lection Pinocchio on comporta ben pro le resto del anno; il es le plus brave del schola et es promovite. Le Fee, contente, la dice que le die sequente esserea stato transformate in un puero: plen de felicitate Pinocchio invita tote le sue companiones a un prandio pro festear le avenimento. Pinocchio cerca anque le su amico plus indolente, Romeo dicite "Lucignolo” pro invitar le al festa; le trova sub un portico de un casa: sta expectante un carro que lo porterà al “Pais del joculos”, ubi non existe le schola e le habitantes on diverte ab le matino al vespere. Pinocchio expecta con Lucignolo le medienocte pro salutar le su partentia, ma al arrivata del carro, guidate ab un homine grasse, on face convincer a partir con ille. Al arrivata le duo amicos on joca e diverte; depost cinque menses de iste vita aurate, un die Pinocchio on evelia e discoperi que le su aures son devenite como cello de un asino. Un Marmotta vicina de casa, le dice que ha un "febre de asino": e in duo o tres horas Pinocchio on serea transformate in un asino. Iste maladia, explica le Marmotta, colpa sol le pueros qui les passa troppo tempore a diverter se e a non facer nihil in vice de studiar; Pinocchio curre a cercar Lucignolo, e quando lo trova discoperi que anque ille il ha le aures de asino; post un risada, le duo comprende que on sta transformar se in asinos, completate le transformation, veni le grasse carretero qui los conduce al mercato pro vender los. Pinocchio es comprate ab le Director de un circo, e post tres menses de exercitios, face le su prime spectaculo, Pinocchio durante le exhibition vide inter le publico le Fee, con un medalion al collo con le su portraite ma pois dispare. Distracte per le vision, in le saltar un circulo Pinocchio cade e remane claudicate. Le Director va al mercato pro vender lo, et es comprate per un homine qui volerea facer un tambur con le su pelle; pro isto liga un saxo al su collo e lo jecta in mar ab un scolio pro necar lo. Quando lo face emerger, ille discoperi con stupor que le asino es devenite un marionette ex ligno; Pinocchio le explica que un banco de pisces, il ha mangiate le corpore de asino e los reportava al forma de marionette. Ille alora vole revender lo como ligno ab arder, ma Pinocchio, con un salto, on refugia in mar, ma, tamen un monstro marin lo ingluti: il es le Terribile Squalo, e in le ventre obscur, Pinocchio vide un luce lontan, e con grande joia retrova su patre Geppetto, inglutite ab le Squalo duo annos antea. Geppetto resultava a supervivir gratias a un nave mercantil con omne genere de victualia, que il era inglutite ab le Squalo insimul a ille. Pinocchio il ha un idea per fuger: profittar del asthma del Squalo, que lo constringe a dormir a bucca aperte le nocte, attinger le bucca, superpassar le tres filas de dentes e vader via. Depost un prime tentativa non bon, le duo finalmente resulta ad abandonar le bucca del Squalo e fuger in mar. Pinocchio, natava con Geppetto sur le spatulas, e sta per esser opprimite del fatiga, quando un Thunno, que il era fugite ab le Squalo imitante le lor exemplo, arriva al soccurso del copula e les transporta sur le su cruppa usque ad attinger le ripa. Pinocchio e Geppetto les trova un cabana, intra un voce les invita a entrar: es le Grillo-parlante, que affirma de haber habite le cabana ab un capra con le lana blau clar. Pinocchio e Geppetto se installa in le cabana, e le marionette va a cercar un poc de lacte pro le patre; le Grillo lo adressa ab Giangio, un horticultor con un elevamento de vaccas. Le horticultor da un labor al marionette: tirar ab un cisterna 100 situlas de aqua per aquar le plantas. In cambio darà a ille un bicario de lacte. Pinocchio accepta, e quando le horticultor lo porta a vider le su asino, ora in fin de vita, que usque ad alora habeva facite celle labor, Pinocchio vide que le asino es Lucignolo, qui mori in celle momento post haber dicite le su nomine. Pinocchio per cinque menses, con le su labor resulta a mantener se ipse e Geppetto, e a studiar. Un die, incontra le Limaca camerera del Fee, que lo informa qui illa jace in un lecto de hospital, povre e malade: Pinocchio le offere tote le su quaranta monetas de cupro e promitte al Limaca de laborar de plus pro adjutar le Fee. Celle nocte appare a ille in sonio le Fee, belle e surridente, e dice que pro le su bon corde demonstrate assistente su patre Geppetto, lo perdona per tote le su picaradas. Al evelia Pinocchio on accorge de esser se transformate in un puero in carne e ossos; le cabana es devenite un belle casa, le su vetule habitos son transformate in nove e in tasca on trova un portamoneta de ebore con un billet: le Fee le restitue le quaranta monetas e la regratia pro le su bon corde. Ma le monetas son devenite de auro. Anque Geppetto il es transformate: es retornate le allegre anciano de antea e labora a un cornice, reprendente le antique mestiero sue de incisor in ligno. Surridente, indica a Pinocchio un marionette appoiate al muro.