domenica 19 marzo 2017

Romeo e Julietta

Per William Shakespeare - Traduction in Interlingua per Franco Galizia

Romeo e Julietta (The Most Excellent and Lamentable Tragedy of Romeo and Juliet), es un tragedia per William Shakespeare, componite inter le 1594 e le 1596, et es inter le su plus famose e representate, ultra que un del historias de amor plus popular al mundo; que il ha assumite in le tempore un valor symbolic, e devenite le archetypo del amor perfecte, ma adversate per le familias e le societate. Numerose son le reduction musical e theatral (per exemplo: le poema symphonic per Cajkovskij, le balletto per Prokof'ev, le operas lyric per Gounod, per Bellini e le musical american West Side Story) e cinematographic (inter le plus popular celle sub le direction de Zeffirelli).

Personages:

    Escalo, prince de Verona.
    Le Conte Paride, juvene nobilhomine, parente del prince.
    Montecchi, patriarcha del familia.
    Madonna Montecchi, uxor de Montecchi e matre de Romeo.
    Romeo, filio de Montecchi.
    Capuleti, patriarcha del familia.
    Madonna Capuleti uxor de Capuleti e matre de Julietta.
    Julietta, filia de Capuleti.
    Le Nutrice de Julietta.
    Mercutio, parente del prince e amico de Romeo.
    Benvolio, nepote de Montecchi, cosino de Romeo.
    Tebaldo, nepote de Madonna Capuleti.
    Baldassarre, servitor de Romeo.
    Abraham, servitor del familia Montecchi.
    Samson, Gregorio e Antonio, servitores de casa Capuleti.
    Fratre Lorenzo e Fratre Johannes, patres franciscan.
Immagine correlata

Resumpto del historia

In le prologo, le choro narra como duo nobile familias de Verona, le Montecchi e le Capuleti, son per generationes inemicos, e que ab le duo patriarchas adversarios descende un copula de amantes, nascite sub un stella maligne, a cuje le lor tragic suicidio facera poner fin al conflicto.
Le prime acto (componite ab cinque scenas), comencia con un rixa de strata inter le servitores del duo familias (Gregorio, Samson, Abraham e Benvolio), interrumpite ab Escalo, Prince de Verona, le qual annuncia a illes que, in caso de ulterior combattos, le capites del duo familias sera considerate responsabile e pagara con le vita; inde face dispersar le turba. Le Conte Paride, un juvene nobile, il ha rogate al Capuleti de dar a ille in sposa le filia Julietta, de poco minus quattuordece annos. Capuleti invita ille ad attender, proque considera le filia ancora troppo juvene, ma al insistentia de Paride, permitte a ille de facer le corte a illa e de attirar le su attention durante le ballo in mascara del jorno sequente. Anque le matre de Julietta cerca de convincer la ad acceptar le proposta de Paride; iste scena, introduce le Nutrice de Julietta, le elemento comic del drama. Le juvene filio de Montecchi, Romeo de dece-sex annos, es inamorate de Rosalina, un juvene del familia Capuleti (personage que non compare jammais), la qual, per un voto de puressa e castitate, non vole corresponder al attention de Romeo. Mercutio (amico de Romeo e familiar del Prince) e Benvolio (cosino de Romeo) les cerca in van de distraher Romeo ab le su melancholia, pro isto les decide de vader mascarate al casa de Capuleti con Romeo, pro diverter se e oblidar le delusion. Romeo, qui spera de vider Rosalina al ballo, incontra in vice Julietta. Le duo pueros se excambia poc parolas, ma sufficiente a facer les inamorar le uno del altere e a basiar se. Ante que le ballo termina, le Nutrice revela a Julietta le nomine del juvene Montecchi e Romeo apprende que le puera es le filia de Capuleti.  
Le secunde acto (componite ab sex scenas), initia quando Romeo on congeda ab le su amicos e, riscante le vita, remane sol in le jardin del Capuleti depost le fin del festa. Durante le famose scena del balcon, le duo pueros se declarava le lor amor e les decide assi de sposar se in secreto. Le jorno sequente, con le adjuta del Nutrice, le franciscan Fratre Lorenzo univa in matrimonio Romeo e Julietta, sperante que le lor union pote portar pace inter le respective familias.  
In le tertie acto (componite ab cinque scenas), tote le cosas vadeva mal quando Tebaldo, cosino de Julietta e de temperamento irose, incontra Romeo e cerca de provocar un duello con ille. Romeo refusa de combatter contra Tebaldo, que ora es anque un sue cosino, ma Mercutio (qui ignora isto) accepta le defia. Tentante de separar les, Romeo sin voler lo, permitte a Tebaldo de ferir Mercutio, qui mori. Romeo, per le ira, occide Tebaldo per vindicar le morte del amico. Intertanto perveni le Prince Escalo, le qual roga qui haberea provocate le mortal rixa e Benvolio narra de como Romeo habe tentate in van de placar le offensas e le vexation de Tebaldo. Domina Capuleti mitte in dubita tamen, tal conto pois que facite ab un Montecchi. Le Prince alora condamna Romeo solmente al exilio, proque Mercutio era sue familiar e Romeo il ha agite per vindicar lo. Assi Romeo deberà lassar le citate ante del alba del jorno sequente, non plus tarde del cambio del guardia, alteremente serà condamnate a morte. Julietta apprende intertanto per le su Nutrice del morte de Tebaldo (sue cosino) e del banno per Romeo e, desperate, roga al Nutrice de trovar Romeo, e de portar a ille le su anello e de incontrar la per le ultime adieu. Le Nutrice inde on reca ab fratre Lorenzo, ubi Romeo il ha trovate refugio e insimul les concorda de facer incontrar le duo sposos. Intertanto le Conte Paride incontra le familia Capuleti per rogar del nuptias con Julietta e illes decide de fixar le data per le jovedì sequente, per sollevar le moral al filia credente que illa on desperava in lacrimas per le morte de Tebaldo. Le duo sposos pote assi passar insimul un unic nocte de amor. Al alba, eveliate per le canto del alauda, messagera del mateno (que illes volerea que esseva le canto nocturne del rossiniolo), illes se separava, e Romeo fuge a Mantova. Le matino postea Julietta apprende per le su genitores del data del nuptias con Paride e, al su refusa, veni verbalmente aggredite per le patre, que menacia de dishereditar la e chassar la ab le su casa. Julietta roga in van conforto al su Nutrice e pois, fingente un repententia, manda iste a rogar al su parentes le permisso de vader a confessar se con fratre Lorenzo, per expiar le torto facite al su familia con le su refusa. Le quarte acto (componite ab cinque scenas), initia con un colloquio inter fratre Lorenzo e Paride, qui le annuncia le matrimonio con Julietta per jovedì. Poco depost perveni le puera, que on trova de fronte al Conte e per congedar lo es constringite a facer se basiar. Exite Paride illa on adressa desperate a Fratre Lorenzo, le religiose experte in herbas medicamental, excogita un solution al drama e consigna a Julietta un potion-somnifero que la portarà a uno stato de morte apparente sol per quarantaduo horas, in realitate un somno profunde con relentamento del pulsation cardiac (imperceptibile), per non sposar Paride e fugir. Intertanto le Fratre manda a Mantova le su fidate assistente, Fratre Johannes, a informar Romeo proque ille pote attinger la al su evelio e fugir ab Verona. Retornate a casa, Julietta, finge le proprie approvation al nuptias e venite le nocte, bibe le potion e on addormi in un profunde somno. Al mateno le Nutrice nota perturbate le "morte" de Julietta. Le juvene veni sepulte in le tumba de familia ubi reposa anque Tebaldo. In le quinte acto (componite ab tres scenas), Romeo veni a saper per le su servitor Baldassare (qui ha assistite al funerales de Julietta sin saper del retroscena) del morte del su sposa. Romeo desperate on procura un veneno (arsenico) con le intention de retornar a Verona, a salutar per le ultime vice le su sposa e levar se le vita. Intertanto fratre Lorenzo apprende ab fratre Johannes que non ha potite consignar a Romeo le message, pois que Mantova es sub quarantena per le peste. Romeo attinge rapidemente Verona e in secreto entra in le crypta del familia Capuleti, ordinante pois al servitor Baldassare de vader via e lassar lo sol, determinate a unir se a Julietta in le morte. Hic, tamen, trova Paride, anque ille in lucto venite a plorar le morte de Julietta. Paride recognosce Romeo e volerea arrestar lo, nasce assi un duello in le qual Paride remane occise. Le page de Paride (que era remanite foras de guardia) curre a clamar le guardias, durante que Romeo, depost haber guardate teneremente Julietta un ultime vice, on invenena pronunciante le famose phrase: «E assì con un basio io mori». Intertanto arriva fratre Lorenzo, qui incontra Baldassare e apprende que Romeo es jam ab medie hora in le crypta. Le fratre, comprende que qualcosa de fatal sta per evenir e curre inquiete in le crypta, ubi vide le corpores exanime de Paride e Romeo. Julietta intertanto on evelia, le fratre cerca in un prime momento de celar a illa le veritate ma pois dice: "Un potere plus grande, a cuje nos non pote opponer se, ha frustrate le nostre planos", sentente inde del voces que se avvicina supplica Julietta de vader via, ma al refusa de illa, fuge espaventate. Julietta al vista de Paride e Romeo morite apud a illa, on occide transfigente se con le pugnal de Romeo, per unir se a ille in le morte. In le scena final, le duo familias e le Prince Escalo les vade al tumba, ubi Fratre Lorenzo revela a illes le amor e le matrimonio secrete de Romeo e Julietta. Le duo familias, como anticipate in le prologo, se los concilia e les pone fin al lor sanguinose disputas, ma le Prince les maledice per le lor odio, que ha causate le morte del lor filios. Le Prince on allontana pronunciante le ultime phrase del tragedia: «Un triste pace porta con se ipse iste matino: le sol, affligite, non monstrerà le su visage. Nos vade a parlar ancora de iste triste evento. Alicun habera le pardono, alteres un punition. Que jammais esseva un historia assì plen de dolor como iste de Julietta e del su Romeo.»
Romeo e Julietta in le litteratura italian Le nomines del duo familias in lucta il era jam note in le Tres-cento, inserite ab Dante in le su Comedia (precisemente in le canto VI del Purgatorio, versos 105-106-107):
«Veni a vider Montecchi e Cappelletti,
Monaldi e Filippeschi, homines sin cura:
illes jam triste, e iste con suspecte!»
Solmente le Montecchi son originari de Verona, le Capuleti (que in realitate se clamava Cappelletti) proveniva in vice ab Brescia, anque si illes se trovava a Verona usque al annos del permanentia de Dante; in le actual casa de Julietta, ubi, le lor presentia es testimoniate ab le insigna nobilari sur le clave de volta del arco de entrata al corte del edificio. Non se sape de luctas inter le Montecchi e Cappelletti. Le notitias sur le Montecchi veni depost que illes esseva bannite ab le citate, per le Senior de Verona, Cangrande della Scala, depost que illes habeva tentate un complot contra de ille. Le contexto historic in Dante non face referentia al historia del amor contrastate inter le amantes de iste familias, ma parla del duo familias, commiserante los, pois que il era familias «jam triste». Luigi da Porto in le su Historia novemente retrovate de duo nobile amantes, publicate in le 1530 circa, da al historia multo del su forma moderne, renominante le juvenes Romeus e Julietta e transportante le action ab Siena a Verona, al epocha de Bartholomeo della Scala, in le 1301-1304. Da Porto presenta le su novella como historicamente ver e in le narration son jam presente elementos clave como: personages correspondente a celle de Shakespeare (Mercutio, Tebaldo e Paride), le rixa, le morte de un cosino del amate per parte de Romeo, le banno ab le citate de iste ultime, e le tragic fin de ambes in cuje Romeo prende un veneno e Julietta on transfige con un pugnal. Da Porto trovava forsan inspiration ab le vision del duo roccas a Montecchio Maggiore, que los appare contraponite inter illos. In ultra le su conto sembla reflecter se historias autobiographic, como le su amor con Lucina Savorgnan, in le contexto del luctas inter familias nobile in Friuli.

lunedì 27 febbraio 2017

Othello Per William Shakespeare - Traduction in Interlingua per Franco Galizia

Othello (Le tragedia de Othello, le Moro de Venetia, The Tragedy of Othello, the Moor of Venice) es un tragedia per Shakespeare scripte circum le 1603. Le prime representation documentate del obra eveniva le 1º novembre 1604 al Whitehall Palace in London.

Personages:
Le Doge de Venetia
Brabantio, senator, patre de Desdemona
Gratiano, fratre de Brabantio, nobile venetian
Lodovico, parente de Brabantio, nobile venetian
Othello, dicite “Le Moro”, general al servicio del Republica de Venetia
Cassio, locotenente de Othello
Iago, vexillifero de Othello
Roderigo, juvene gentilhomine venetian
Montano, predecessor de Othello al commando de Cypro
Un buffon, al servicio de Othello
Desdemona, filia de Brabantio
Emilia, uxor de Iago Blanca, prostituta, amante de Cassio
Un heraldo Senatores (membros del Consilio del Dece), gentilhomines de Cypro, marineros, officieros, messageros, musicos, personas del corte.


Risultati immagini per otello gassman

Le historiaa, que es inspirate a un novella scripte per Giovan Battista Giraldi Cinzio, on concentra sur le tormentos interior e sur le processo psychologic e le jelosia de Othello, orgoliose general del Republica de Venetia, per le amate uxor Desdemona, que, a causa del insinuationes de Iago, illa es suspectate de haber un relation con Cassio, que los termina a mal comprender e a incomprension con Desdemona, que va a preluder al omicidio-suicidio final. Othello es assì devenite un archetypo del passion amorose que, avertite per le jelosia, conduce Othello al autodestruction.
Resumpto del historia:
Othello es un general Moro al commando del soldatos del Republica de Venetia, que ha sposate in secreto Desdemona, amate filia del senator Brabantio. Roderigo un nobile venetian qui ama le juvene Desdemona, veni tamen, a saper del matrimonio del domina ab le vexillifero de Othello Iago, un soldato que proba un forte resentimento per Othello, proque ille ha preferite promover de grado le su amico Cassio al posto sue, e pois que suspecta que Othello il ha jacite con le su uxor Emilia; Iago inde induce Roderigo a disvelar del matrimonio secrete, al senator Brabantio. Le senator Brabantio, sapite le facto, es assi infuriate que, volerea facer decapitar le povre Othello, ma in le mesme momento perveni a Venetia, le notitia que le Turcos con un grande flotta, son prompte ad attaccar le insula de Cypro. Le Doge vole inde sentir per Othello le su version del factos: ma quando Brabantio lo accusa de haber seducite le filia recurrente al magia, Othello replica que le lor amor es sincer e qui Desdemona on es inamorate de ille, emovite per le triste historias del su vita. Le domina confirma iste version del factos, e le processo on claude assì con le absolution de Othello, anque si Brabantio instilla in le protagonista le dubita qui Desdemona poterea trair lo. Intertanto le Doge ordina a Othello de partir con le exercito in direction de Cypro a substituer Montano al commando del insula; ille vade con Desdemona, le locotenente Cassio, le perfide vellixifero Iago e le su uxor Emilia. Othello de facto non nutri necun resentimento per Iago, le qual resulta a facer recader le culpa del calumnia sur Roderigo. Un vice arrivate a Cypro, a Othello veni referite que, le flotta turc es submergite durante un tempesta; le truppas venetian pote assì festear le fin del periculo del invasion turc. Intertanto le infidel vexillifero Iago architecta le su plano, que initialmente previde de discreditar Cassio al oculos de Othello; assi Iago face inebriar Cassio e stimula un rixa inter ille e Roderigo, que Othello es constringite a sedar. Como consequentia de isto, Cassio es private del su grado militar; Iago, astutemente, convince Cassio a rogar a Desdemona de interceder presso Othello per facer le haber de novo le grado que ille habeva; contemporaneemente, ille lassa intender a Othello que on ha un relation amorose inter Cassio e Desdemona. Assì, quando Desdemona supplica le marito de integrar novemente Cassio al su grado, Othello vide in illo un proba de quanto habeva insinuate Iago, qui, con multe habilitate, ha usate a proprie avantage le reporto de amicitia inter le domina e le ex locotenente de Othello. Assi Iago pote inde proceder al secunde parte del su plano criminal: con le adjuta del ingenue uxor Emilia, Iago entra in possession de un preciose pannello de naso de Desdemona, que es le prime dono facite a illa ab Othello, e inde sentimentalmente assatis importante per ille. In ultra le pannello, dono de un maga egyptie, esseva confidite a Othello, per le matre sur le lecto de morte. Iago cela le pannello in le camera de Cassio, al fin de compromitter lo definitivemente, e pois organisa un trappa per Othello: dice a ille de voler dismascar Cassio, pro isto lo face celar in le camera durante que ille parlarà con le rival. Iago roga a Cassio del su relation con un cortesana, Blanca, ma Othello on decipe e crede obviemente que Cassio on vanta de haber seducite Desdemona. Anque le reaction de Blanca al discoperta del pannello de naso de Desdemona, es utilisate per le astute Iago per le proprie interesse personal; assi ille convince Othello, qui ha vidite toto, que le jelosia del cortesana sia debite al relation de Cassio con Desdemona. Destruite per le dolor e le jelosia, Othello es ora determinate ad occider le uxor e dice a Iago de eliminar anque Cassio. Le situation pejora anque per un evento externe: un message portate ab Ludovico, parente de Brabantio, per parte del Doge, que dice de facer retornar Othello in Patria e assignar le commando de Cypro a Cassio. Le gaudio de Desdemona pro le promotion del amico Cassio e de poter retornar a Venetia con le marito, son interpretate ab Othello, ora folle de jelosia, como un ulterior proba del traition del su uxor con Cassio, tanto que le general claffa in publico le uxor, e la accusa de haber lo traite. Depost le litigio de jelosia per Othello contra Desdemona, Iago assecura le domina sur le facto que le marito es irritate pro question politic. Celle vespere Desdemona, per un obscur presagio, face preparar le lecto con le pannos nuptial ab Emilia, qui non ha idea del complot organisate ab sue marito Iago. Subito depost, le vexillifero usa le passion infelice de Roderigo per Desdemona, pro inducer lo a occider Cassio: Iago de facto fraude Roderigo, dicente le que eliminar Cassio es le unic modo pro impedir que Desdemona parti con Othello per un imaginari destination in Mauritania. Roderigo aggrede Cassio in un imboscada nocturne, ma il ha le pejo, ma Cassio pois es ferite ab Iago que, gratias al tenebras, non es recognoscite e pote inde finger de currer in succurso del amico, e da le colpo de gratia a Roderigo, que assi non pote parlar. Iago pois accusa del tentate delicto Blanca, e la face imprisionar. Othello furiose per le jelosia, non es plus in grado de rationar: in le ultime incontro con Desdemona, ille accusa le uxor de traition con Cassio e le face creder que le su presumpte amante es morite in le imboscada. Desdemona initia a lacrimar pro le dolor, e alora Othello la suffuca sur le lecto matrimonial. Al retorno de Emilia e de alteres personas, Othello confessa de haber occidite le uxor e adduce como proba le pannello de naso retrovate sur le jaco de Cassio. Emilia comprende le veritate e, quando illa initia a revelar le intriga, Iago, in le confusion general, la occide e pois fuge via. Anque quando es capturate, Iago on refusa de explicar le motivo del su ager, anque si un littera de Roderigo clarifica tote le su intrigas. Othello, qui comprende le su fatal error, non resiste al remorso e al dolor e on pugnala a morte, morente sur le corpore de Desdemona. Iago, pois veni portate via, e condamnate a morte. Cassio, in vice, substitue Othello al commando de Cypro, al servicio del Republica de Venetia. Origine:
Le historia de Othello esseva disveloppate a partir del collection de novellas Hecatommithi per Giambattista Giraldi Cinzio, sequite in maniera fidel. Le unic personage de cuje veni dicite le nomine in le historia de Cinzio es Disdemona, que in grec significa "infortunate"; le altere personages non ha nomine, ma son identificate como «le vexillifero», le «capo de esquadra», e «le Moro». In le original, le vexillifero se inamora desperatemente de Disdemona, et es stimulate al vindicantia quando illa refusa le su amor. Shakespeare in le su tragedia, inventava un nove personage, Roderigo, qui desidera le amor del uxor del Moro e veni occidite durante que tenta de assassinar le general. Contrariemente a Othello, le Moro del novella de Cinzio non se repenti jammais del occision del uxor, e sia ille que le vexillifero les escappa ab Venetia e son occidite multe tempore plus tarde. Cinzio dava anque un moral al historia (per parte del dama) per cuje le dominas europee non son apte a maritar se con homines de altere nationes, sin controlo e con sanguine calide. Shakespeare non reproduceva iste observation.
Transpositiones operistic
Le duo operas lyric plus famose sur iste personage del tragedia shakespearian son: le Othello per Gioachino Rossini (1792-1868) del 1816 e le Othello per Giuseppe Verdi (1813-1901), que esseva representate per le prime vice in le 1887.

sabato 21 gennaio 2017

Hamlet

Per William Shakespeare - Traduction in Interlingua per Franco Galizia
Hamlet: (Le tragedia de Hamlet, Prince de Danmark, The Tragedy of Hamlet, Prince of Denmark), es un del tragedias shakespearian plus cognoscite e citate al mundo, traducite in quasi tote le linguas existente, includite le version in Interlingua per Sven Collberg del 1992, a cura del UMI (Union Mundial pro Interlingua). Le tragedia esseva scripte inter le 1600 e le estate del 1602. Le monologo per Hamlet "esser o non esser", le passage plus famose del drama, anque si sovente isto veni erroneemente citate apud al imagine de Hamlet, qui tene in mano un cranio: in realitate le scena del cranio es in le parte final del drama (Acto V, Scena I) e non ha nihil a que vider con "Esser o non esser", que on trova in le parte central (Acto III, Scena I). Illo es un drama centrate sur le vindicantia: Hamlet, prince de Danmark, es stimulate per le phantasma del patre a vindicar le morte del genitor, occise per le fratre, que pois il ha usurpate le throno e sposate le vidua.
Personages:
    Hamlet, Prince de Danmark, filio del rege Hamlet.
    Claudio, Rege de Danmark, oncle de Hamlet e fratre del rege Hamlet.
    Spectro del vetule Hamlet, le rege morite.
    Gertrud, le Regina, matre de Hamlet, il ha sposate Claudio.
    Polonio, secretario de stato.
    Laertes, filio de Polonio.
    Ophelia, filia de Polonio, fidantiata de Hamlet.
    Horatio, amico fidate de Hamlet.
    Rosencrantz e Guildenstern, previe constudentes de Hamlet, al universitate
    Fortinbras, Prince de Norvegia.
    Voltimando, Cornelio: ambassatores a Norvegia.
    Marcello, Bernardo, Francisco: officieros e soldatos al guarda.
    Osric, cortesano affectate.
    Reynaldo, servitor de Polonio.
    Actores, del compania.
    Un gentilhomine de corte.
    Un clerico.
    Duo fossores.
    Un capitano norvegian, messagero de Fortinbras.
    Ambassatores de Anglaterra.
    Damas, gentilhomines, officeros, soldatos, marineros, messageros e servitores
Immagine correlata
Resumpto del Historia:
In le XVI seculo, sur le turres del bastion que cinge le castello de Elsinor, capital de Danmark, duo soldatos Bernardo e Francisco, on interroga sur le phantasma que cata nocte compare, aspectante le cambio del guarda de medienocte. Al cambio del guarda, insimul al sentinella Marcello arriva anque Horatio, amico del prince Hamlet, clamate per le soldato, a vigilar sur le estranie phenomeno. Le spectro compare per le prime vice un poco post le medienocte e Horatio pote subito notar le su similantia con le defuncte soverano; ma le spectro remane tamen mute, e pois dispare. Le duo amicos remane ad attender altere apparitiones. Horatio intertanto explica a Marcello que le filio de Fortinbras nepote del rege de Norvegia, sta a reunir un armea al confinios del pais, pro reprender se le territorios que le patre ha perdite in un duello con Hamlet, le defuncte rege. Ante del alba appare de novo le phantasma, ma quando es sur le puncto de parlar per le requesta de Horatio, canta le gallo e con iste sono dispare novemente. Le scena ora es in le salon del consilio royal. Son presente le rege Claudio, le regina Gertrud, le prince Hamlet, Polonio Secretario de stato, le su filio Laertes, le duo ambassatores Cornelio e Voltimando, e alteres. In le reunion, ante toto es discutite le question del filio de Fortinbras, e pro isto es decise de mandar le duo ambassatores al rege de Norvegia per convincer lo a inducer le nepote a plus moderate actiones. Pois Laertes roga al rege de poter partir per le Francia e le rege da le permisso. Horatio, intertanto, attinge Hamlet per mitter lo a cognoscentia del apparitiones de un spirito con le semblantias del patre e del su presentimento que le spectro vole parlar solmente con ille. Illes decide inde de incontrar se sur le muros al undece horas. Pervenite assi sur le muros, le spirito face le su apparition e roga subito de parlar solmente con Hamlet, iste, intuente que on tracta del spirito del patre, accepta sin esitation. Quando son remanite sol, le spectro revela ad Hamlet iste tremende veritate: le uxor e le fratre del patre sue, on amava ab ante del su morte, e le fratre, qui desiderava le su throno, un postmeridie, vidente lo addormite in jardin, instillava in le aures un veneno mortal. Al fin del tragic historia le spectro roga al juvene de vindicar lo, et ille accepta le requesta sin hesitar. Retornate inter le sue amicos (Horatio e Marcello), nonobstante le requestas de illes, de disvelar a lor cosa esseva dicite in le colloquio, Hamlet remane mute e face anque jurar a illes, adjutate in isto anque, per le voce del spectro, de non parlar con nemo del apparitiones. Depost le incontro, Hamlet deveni ancora plus lugubre e triste. Le soveranos alora face clamar Rosencrantz e Guildenstern (duo amicos de universitate de Hamlet), proque illes pote investigar sur le melancholia del prince. Le duo parla a longe con Hamlet, per le lor sentimento de amicitia, illes disvela al prince, anque le motivo del lor venita; e comocunque illes cerca de allegrar le prince, in occasion del arrivata de un compania theatral. Le notitia da ad Hamlet un forte euphoria, non per le distraction que on prospiceva, ma proque le representation theatral, offereva a ille le possibilitate de mitter in practica un plano ideate pro verificar, si le informationes del spectro del patre, son ver o si ille sia plus tosto un vision demoniac, que lo vole instigar al assassinio del oncle. Le duo cameradas son intertanto clamate de novo per le rege pro saper si illes ha discoperte qualcosa sur le crisis de Hamlet e sur como on pote reportar lo al vetule distractiones. Polonio, quando vide que le duo non resulta a explicar le causa del problemas del prince, propone al rege de verificar si le tristessa de Hamlet deriva proque non pote vider plus le fidantiata Ophelia filia de Polonio. Inde, congedate Rosencrantz e Guildenstern e notante le arrivata de Hamlet, Polonio, le rege e le regina les cela detra le tapete, lassante sol Ophelia, assi illa pote incontrar se in modo “casual” con Hamlet, le qual tamen, perveni in le sala plen de furor, a causa del revelation del spectro, in iste momento Hamlet dice le famose monologo de “esser o non esser”. Pois ille incontra Ophelia e refusa cata idea de vita conjugal, e al povre Ophelia, qui recorda ad Hamlet, le vetule promissas de amor, consilia de vader in convento, terminante le lor dialogo con le lugubre phrase "Non habera plus matrimonio e del sposate uno morirà". Le oncle sentente iste parolas, suspecta qui Hamlet pote haber intuite qualcosa del su delicto, e comencia a prospectar le idea de exiliar lo in Anglaterra con le excusa de qualque cargas administrative. Hamlet depost isto, va a recommendar al actores del compania de facer un bon interpretation in le spectaculo del vespere. Le su plano de facto consiste a verificar si le accusa del spectro es ver, mittente in scena un drama, "Le assassination de Gonzago", simile a cello que era evenite, e assi observar le reaction del rege: si le rege Claudio, on esserea monstrate turbate, isto haberea significate que le accusa del phantasma il era fundate. Le idea resulta al melio: de facto quando il ha le scena del invenenamento, le rege exi infuriate ab le theatro. Depost isto le regina Gertrud, per placar le ira del rege, clama Hamlet in camera sue per inducer lo a explicar se con le oncle, sur le motivo del representation del drama. Le regina decide insimul a Polonio que, quando illa parlarà con le filio Hamlet, iste (Polonio) va a celar se detra un tapete in le camera del regina, assi ille pote referer al rege, le parolas de Hamlet. Durante que Hamlet parla con le matre, excambia Polonio per le oncle Claudio, e lo occide al crito de "un mus, un mus", e al fin exi ex le camera e porta sin alicun remorso, le corpore de Polonio con se ipse per sepelir lo velocemente. Sapite per le regina de iste acto, le rege convene que on debe hastar le su viage per le Anglaterra e manda Rosencrantz e Guildenstern a sollicitar Hamlet a partir subito, con le excusa del vento favorabile. Ophelia intertanto pervenite al palatio in un stato de complete follia proque, il ha sapite ab alicun personas, que le patre Polonio es morite, e pro isto es opprimite per le nove dolor, adjungite se al delusion amorose per Hamlet. Intertanto, in cammino in direction del porto pro imbarcar se per le Anglaterra, Hamlet incontra le armea de Fortinbras le juvene prince de Norvegia, que marcha sur le territorio danese per attaccar le Polonia. Informate se presso le soldatos del importantia del territorio, veni a saper que es un terreno sin valor ni importantia strategic, ma que illes lo conquirera, anque si es ben defendite per le polacos, solmente per le honor de un conquesta. Isto induce Hamlet a reflecter sur le proprie meschineria que lo face lassar sin vindicantia le occision del patre, nonobstante le requesta de iste de esser vindicate. Laertes intertanto, sapite per false notitias, secundo le quales le patre Polonio, esseva occise per le rege, organisava in Francia, un armea de rebellos e aventureros, pervenite in Danmark vince le exercito danese e on presenta ante al rege a rogar sia del morte de Polonio, sia del mancate honores funebre. Le rege Claudio, post un longe colloquio, durante le qual compare anque Ophelia, resulta a illustrar al furiose Laertes tote le veritate, omittente naturalmente le motivo del furia del prince. Intertanto arriva ad Horatio un littera de Hamlet, le qual dice que de toto le equipage del nave, solmente ille veniva capturate ab le piratas, e ordina a ille de portar le littera allegate, a celle que sta legente al soverano. Horatio manda subito un currero al rege que perveni, post le su discussion con Laertes. Le message annuncia al soverano le imminente retorno de Hamlet in Danmark, le rege assi propone a Laertes, como medio de vindicantia, de defiar Hamlet a duello, ma de obtunder le puncta del spada del adversario, e de immerger le proprie, in un mortal veneno e pois de invenenar le calice del vincitor con un stilla de un sustantia lethal, in le caso de victoria de Hamlet, e Laertes consenti. Intertanto Ophelia, ora jam folle, on es occise jectante se in un laco; e duo fossores in le cemeterio excava a illa un fossa. Hamlet con Horatio face un promenada e passa per illac e on interroga sur qual domina (perque sol un domina poterea esser sepelite in modo christian anque se suicida) debe esser inhumate illac. Hamlet trova un cranio que le fossor dice de esser de Yoric le joculator del rege sue patre, que Hamlet recorda con affecto. Quando illes vide le cortege funebre Hamlet comprende toto e non pote facer a minus de accurrer al feretro de Ophelia. Laertes, plen de ira contra de ille, va a insultar e defia Hamlet a duello. Le die sequente Hamlet es clamate in le sala del rege per le duello, que serà al ultime sanguine. Hamlet tamen ante del duello on reconcilia con Laertes, per medio de sincer excusas e demonstration de estima. Initia le duello, e le duellistas on excambia plus vices le spadas, assi catauno on feriva con le spada invenenate. Intertanto, durante le duello, le regina pete de biber, e illa sin saper bibe per le calice que habeva le vino invenenate. Le prime a morir assi es le regina, alora Laertes, repentite de haber excogitate un assì ignobile plano, revela toto ad Hamlet e pois mori, per le veneno que era sur le puncta del spada. Le furia del prince alora va contra le rege qui es transfigite per Hamlet con le spada invenenate e mori. Hamlet es ora in fin de vita, quando Horatio annuncia le retorno de Fortinbras victoriose post haber vincite in Polonia. Hamlet alora propone ad Horatio, le prince como nove rege e mori anque ille. Fortinbras, pervenite al castello, ascende al throno, proque ille il ha major derecto a rogar lo, e dispone grande funerales regal per le defuncte prince Hamlet.

(EN)
«To be, or not to be, that is the question:
Whether 'tis nobler in the mind to suffer
The slings and arrows of outrageous fortune,
Or to take arms against a sea of troubles,
And, by opposing, end them.»
(IA)
«Esser o non esser, iste es le question:
si es plus nobile in le mente suffrer
le colpos de funda e le flechas del ultragiose fortuna,
o armar se contra un mar de affligeres,
que, opponente se, on va finir.»
(Hamlet, acto III, scena 1)