Le Conte de Montecristo

Per Alexandre Dumas - Traduction in Interlingua per Francesco Galizia

Le Conte de Montecristo (Le Comte de Monte-Cristo) es un del plus famose romances de aventuras per Alexandre Dumas (patre), (24 julio 1802- 5 decembre 1870). Considerate le su opera melior insimul al trilogia del muschetteros (Le tres muschetteros. Vinte annos postea, Le viceconte de Bargelonne), le romance esseva completate in le 1844 e publicate le duo annos successive como un serie in 18 partes. Le historia se explica in Italia, Francia e le insulas del Mar Mediterranee, durante le annos inter le1815 e le 1838 (ab le Imperio de Napoleon I, al regno de Louis Philippe). Le themas principal tractate reguarda le justitia, le vindicantia, le pardono e le misericordia.

Personages:

Edmond Dantes: marinero, pois Conte de Montecristo.
Fernando Mondego: rival de Dantes, pois conte de Morcerf.
Gérard de Villefort: procurator del rege.
Danglars: contabile de bordo, pois banchero e baron.
Abbate Faria: prisionero con Dantes.
Mercédès Herrera: fidantiata de Dantes, pois uxor de Mondego.
Albert de Morcerf: filio de Mercédès.
Franz d'Epinay: amico de Albert.
Pierre Morrel: armator del nave Pharaon.
Maximilien Morrel: filio de Pierre.
Julia Morrel: filia de Pierre.
Hermine Danglars: uxor de Danglars.
Eugénie Danglars: filia de Danglars.
Noirtier de Villefort: patre de Gerard.
Héloise de Villefort: secunde uxor de Gerard.
Valentine de Villefort: filia de Gerard e Renée de Saint-Méran.
Édouard de Villefort: filio de Gerard et Héloise.
Giovanni Bertuccio: servitor del Conte.
Luigi Vampa: bandito italian amico de Dantes.
Gaspard Caderousse: sartor vicino de casa de Dantes.
Benedetto/Andrea Cavalcanti: filio illegittime de Villefort.
Haydée: princessa filia del Pasha de Janina.

Resumpto del Historia:

Le complot

Marsilia, 28 februario1815, anno del Restauration borbonic. Edmond Dantès es un juvene marinero de dece-novem annos, qui disbarca ab le nave mercantil Pharaon, del compania del armator Pierre Morrel, depost haber prendite le commando del nave, proque durante le viage le capitano Leclerc, es morite. Ante de morir, le capitano habeva consignate a Edmond un littera, qui debeva consignar sur le insula de Elba al Marechal Bertrand, homine de fiducia de Napoleon, exequente assi le ultime voluntate del capitano Leclérc, e in cambio recipeva un littera confidential de consignar a un homine a Paris, necuno cognosceva illo que le littera contineva. Disbarcate, Edmond roga al armator Morrel un congedo de alicun dies, per vader a trovar le vetule patre Louis e un juvene puera catalan Mercedes Herrera, al qual vole proponer le fidantiamento. Le die sequente durante le banchetto de fidantiamento, Edmond es arrestate con le accusa de bonapartismo. Ille es stato incastrate per le invidia de Danglars, contabile de bordo del nave, e aspirante ab longe tempore al nomination de capitano, assi ille organisa un trappa contra Edmond. Con le complicitate de Fernando Mondego (cosino de Mercédès e inamorate de illa, anque si non reciprocate) e Gaspard Caderousse (jelose vicino de casa de Dantès), Danglars scribe un littera anonyme al gendarmeria, ubi denuncia Edmond de esser un agente bonapartiste. Le message qui Dantès, debeva consignar a Paris, perveni in le manos del substituto procurator del rege e magistrato public Gerard de Villefort, qui sta a interrogar Edmond. Ma in le littera il era continite parolas compromittente contra le patre de Villefort, Noirtier fidel a Napoleon, alora le procurator destrue le littera, e con vigor inflexibile, candamna Edmond a esser incarcerate in le Castello de If, un fortalessa-prision sur le homonyme insula, ante le costa de Marsilia, pur essente consce del su innocentia. Villefort face isto non solmente per le su carriera, ma anque, de monstrar se digne de facer parte del ric familia del marquis de Saint-Méran, de cuje vole sposar le filia Renée.

Le detention

Edmond Dantès post esser arrestate veni conducite de nocte in le prision del Castello de If, in le parve insula homonyme ubi, pro le gravitate del culpa a ille imputate, deberea passar illac le vita. Hic, proprie quando le sperantia de retornar libere dispareva, face le cognoscentia de un altere prisionero, le abbate italian Faria antique precector del Conte Spada, qui ab annos sta excavante un tunnel subterranee, in le sperantia que illo pote conducer le foras del fortalessa. Edmond decide de adjutar le anciano, le qual adjuta Dantès a facer lumine sur le eventos que lo ha conducite in prision. Consce de esser stato victima de un complot, Edmond jura a se ipse, de vindicar se de tote illes qui le ha incastrate. Durante que ille attendeva de realisar le su plano, se face instruir ab Faria in varie disciplinas como: le economia, le mathematica, le linguas estranie, le philosophia, le historia, al minus usque a quando le ancian abbate malade de epilepsia, veni colpate ab un serie de forte attaccos apoplectic, que los porta al morte. Totevia, ante de morir e conscie del bontate de animo de Dantès, dona a ille un mappa con le exacte ubication de un thesauro celate in le parve insula de Montecristo. Dantès vide in le morte de Faria le unic occasion concrete per fuger ab le prision, e assi se substitue a ille al interne del sacco in cuje era stato mittite per esser sepulte. Jectate in mar (le "cemeterio" del Castello de If), Dantès resulta a liberar se del sacco, durante un tempesta e a traher se in salve sur le insula vicin de Tiboulen. Pois ille es salvate ab Jacopo un marinero de un nave de contrabanderos italian, que face route proprie verso le insula de Montecristo, ubi se face lassar. Remanite sol sur le insula, con le adjuta del mappa del abbate Faria, retrova le antique e inestimabile thesauro del familia Spada.

Le vindicantia

Finalmente libere, depost 14 annos de imprisionamento, se trova in possession de un immense fortuna gratias al thesauro retrovate, indicate a ille ab Faria, durante le detention. Dantès se construe un nove identitate, compra le parve insula, e in Italia se face nominar Conte de Montecristo, per le autoritate local. Le persona in cuje Edmond cambia le su identitate, es un ric nobile italian, con un aura de mysterio que lo circumfere. Secundo le passato construite ab Edmond per le su alter ego, detra le identitate del Conte de Montecristo se celerea le senior Zaccone, filio de un ric armator maltese, qui vive in le agios de un ric renta. Ille haberea facite le guerra in Marina e pois se serea dedicate con le su enorme ricchessa, a operas de caritate. Le Conte appare como un persona gentil et educate, anque si reluctante a dar eccessive confidentias; ha multe cognoscentias, et es assatis culte, ha viagiate per le mundo, es amante del commoditate plus fin, et es capace de stupir con le su eloquentia e le su extravagantias. Le longe 14 annos in prision los cambia Dantès sia physicamente, dante a ille vigor physic e aspecto "diabolic", sia mentalmente, dante a ille un profunditate e un amplitude de cognoscentia multe plus grande. Totevia le cambio plus grande es psychologic: ab juvene idealista es devenite un homine obsessionate per le vindicantia contra illes qui il ha provocate le su ruina e qui ille colpara usante le identitate del Conte de Montecristo e de multe altere personages. Assi sub le nove identitate retorna a Marsilia, ubi necuno lo recognosce, pro actuar le su plano de vindicantia. Hic ille assume un serie de identitate diverse: como celle del abbate sicilian Giacomo Busoni - con cuje face visita al ex sartor Caderousse, devenite intertanto hoste, e al su uxor Carconta, qui post haber habite in dono un diamante, narra a ille le detalios del complot contra Edmond, le morte per privation de su patre Louis, del destino del amate Mercédès, le promisse sposa de Dantes, qui se era sposate con Fernando, Danglars era devenite banchero, (depost haber abandonate le carga de capitano del nave Pharaon), gratias ad alicun speculationes in Espania et era stato nominate anque Baron, e del historias del alteres conjurate – e como celle del nobile anglese Lord Wilmor per complir bon actiones e actos de generositate a tote illes qui era loyal a ille e al su familia. Iste personage es le exacte opposite del Conte de Montecristo e le romance face supponer que le duo son rival, – e de Sinbad le marinero, le personage con le qual Edmond, salvara le familia Morrel, que habeva problemas financiari, del bancarupta. Post le su retorno a Marsilia, passa le annos a consolidar le su presentia presso le nobilitate de Paris, e de illes de cuje vole vindicar se, Dantès inde decide de actuar concretemente le su vindicantia. Fernando Mondego (qui, devenite conte de Morcerf gratias al ricchessa accumulate como officiero in Grecia, habeva sposate Mercédès), veni processate e condamnate pro haber traite le Pasha de Janina Alì-Tebelen, patre del princessa Haydee, qui Montecristo habeva salvate, qui testimonia contra ille; indignate per le scandalo e le dishonor, le uxor Mercedes decide de abandonar le, e le filio Albert partiva con le amico d'Epinay, per le Africa in le regimento Spahis. Tote isto portara Mondego al suicidio. Gérard de Villefort, qui sapente del innocentia de Dantès e habente le medios per disculpar le, decide de lassar le in prision, per non mitter a risco le proprie position social e le su carriera politic, veni inducite al follia, ab un catena de homicidios per parte del secunde uxor Héloise de cuje esseva victimas le familia Saint-Méran e le filio Eduard, e del discoperta anque de un filio illegittime: Benedetto, e in fin discoperi le ver identitate del Conte. Caderousse, devenite un criminal commun, veni occise per le su complice Benedetto alias Andrea Cavalcanti, durante un rapina in casa del Conte. In fin Danglars, qui habeva organisate materialmente le complot initial contra Dantès, devenite le banchero plus ric de Paris, veni portate al ruina financiari, e pois rapite e imprisionate per le bandito italian Luigi Vampa, constringite a dilapidar illo que era remanite del su moneta per disaffamar se. Solmente a iste puncto le Conte de Montecristo revela a ille le su ver identitate e, de fronte al sincer repententia de Danglars, concede a ille le pardono. Finalmente le vindicantia era complite usque al fundo. Le Conte de Montecristo lassa a Mercédès remanite sol, le casa de su patre Louis a Marsilia. Durante que a Maximilien Morrel filio del su armator, lassa tote le su proprietate in Francia, e face sposar a ille le unic supervivite del familia Villefort: Valentine de cuje ille era inamorate. Le Conte pois se retira in le su parve insula con le uxor Haydee.

Adaptamentos cinematographic e televisive:

Le Conte de Montecristo (The Count of Montecristo,1934), per Rowland Lee, con Robert Donat.

Le Conte de Montecristo (Le Comte de Montecristo,1943), per Robert Vernay, con Pierre Richard-Willm.

Le retorno de Montecristo (The Rerurn of Montecristo, 1946), per Henry Levin, con Louis Hayward.

Le Conte de Montecristo (Le Comte de Montecristo, 1961), per Claude Autant-Lara, con Louis Jourdan.

Le Conte de Montecristo (1966), serie televisive italian, per Edmo Fenoglio, con Andrea Giordana.

Montecristo (Montecristo, 2002), per Kevin Reynolds, con Jim Caviezel e Guy Pearce.

Le filia del capitano
Per Aleksàndr Sergievic Puškin   -   Traduction in Interlingua per Francesco Galizia

Le filia del capitano (titulo original russe: Капитанская Дочка, Kapitanskaja dočka) es un romance historic publicate in le 1836, per le scriptor russe Aleksàndr Sergievic Puškin, (Moscova, 1799, - Sancte Petroburgo, 1837). Le scriptor russe moriva un anno depost le publication del libro,  in un duello. Le romance il ha habite in le tempore varie transposition cinematographic e televisive.


Personages:

Marja Ivanovna appellate Masha: le filia del capitano. 
Piotr Andrejevič Griniov: juvene officiero inamorate de illa. 
Emeljan Pugačiov: qui se face appellar tsar Petro III, chef del rebelles. 
Alekséj Ivànyč Švabrin: rival de Piotr e traitor.
Ivàn Kuzimič Miranov: capitano del fortalessa.
Seniora Vasìlissa Miranova: uxor del capitano.
Savélič: precector de Piotr.
Catherina II: Tsarevna de Russia.
Ivan Zurin: capitano del hussares.
Palaska: serva de Masha.
Andrej Petrovič Griniov: patre de Piotr.
Advotia Vassilievna Ju: matre de Piotr.
Andréj Kàrlovič: governator de Orenburg.
General commandante del exercito regular.
Tatiana: amica de Masha.
Oncle Mistrov.
Pope Alekséj.                                                                                                                                         

Resumpto del Historia:
Russia, durante le regno del Tsarevna  Catherina II, Piotr Andréjevič Griniov, le protagonista del romance, es le unic filio masculo de Andréj Petrovič Griniov, un nobile ex general a reposo e del su uxor Advotia Vassilievna Ju, pro isto es destinate, usque del su nascentia al carriera militar como officiero in le Guarda imperial. Crescite a Simbirsk, in le residentia de campania del familia, ille es educate ante per le fidel adjuvante de su patre Savélič e pois ab un professor  francese, Beaupré qui insenia a ille tres linguas e le scientias. Al etate de quasi dece-septe annos le patre Andréj decide de inviar le a servir le tsarevna como soldato. Reputante le Guarda imperial e Sancte Petroburgo non bastante al formation del su character, sue patre decide de expedir le in servicio a Orenburg,  presso un sue antique camerada de armas. Sequite per le su ancian precector Savélič, Piotr interprende le viage que lo portara al su destination final, le fortalessa de Belogorsk, un viage sia physic que de crescita personal. Durante un haltode reposo in un locanda, Piotr Griniov face le cognoscentia de Ivan Zurin, un capitano del regimento de hussares e del su gruppo de cavalleros, e celate se al controlo del vetule Savélič,  joca al biliardo con Zurin e perde cento rublos; ille da conto del error facite, ma paga le su debita, proque debeva salvar le su honor.  Nonobstante le mal tempore, Piotr Griniov e Savélič les vade de novo in marcha per Orenburg.  In le medio del steppa illes son surprendite ab un tempesta de nive, que face a lor perder  le orientation, ma fortunatemente les incontra un "vagabundo" qui guidara le duo in un village vicin, ubi illes trovara un refugio al tempesta. Le deman matino, ante de prosequer le viage per Orenburg, pro regratiar le "vagabundo", Piotr Griniov dona a ille un pellicia de lepore, nonobstante le protestas del vetule Savélič qui non voleva. Pervenite a Orenburg, son recipite per le governator Andréj Kàrlovič, a cuje Piotr monstra un littera del patre, ancian camerada de Andréj, in cuje ille es sollicitate a non dar «troppo libertate» al juvene Piotr. Assi Andréj dispone le invio de Piotr Griniov al Belogórskaja, un fortalessa in le steppa distante poco plus de quaranta verstas ab Orenburg.  Assi Piotr e Savélič le deman matino, les vade de novo in marcha in direction del nove destination. Al lor arrivata le fortalessa se presenta a illes como un parve village de izbàs, in un valle de un parve fluvio, del steppa pulverose; ma illes totevia son recipite con calor ab Vasìlissa Egórovna Miranova, le uxor del capitano del fortalessa, Ivàn Kuzimič Mironov, e pro isto appellate le “capitana”. Post le presentation le seniora cerca pro ille un habitation ab le altere parte del fluvio, qui Piotr condivide con le proprietario anque ille un officiero, e un altere officiero  Alekséj Ivànyč Švabrin. Depost esser se implaciate, le vespere Piotr e  Švabrin son invitate a cena per le capitano, e hic Piotr face le cognoscentia del juvene filia Marja (clamate sovente in modo affectuose Masha). In le principio le vita in le fortalessa passa in modo tranquille sin problemas, e Piotr lentemente senti crescer in se ipse un nove sentimento pro Masha, le filia del capitano, al qual dedica cantiones e poesias. Un die ille scribe un littera de amor pro  Masha,  ma le littera es legite anque per Švabrin, le qual deride ille e insulta Masha (illo qui Piotr ignora es que le mesme Švabrin es inamorate, non reciprocate, de Masha). Pro isto seque un duello in le qual Piotr veni gravemente ferite a un spatula. Gratias al curas de Masha, Piotr se resana e assi veni a saper que anque illa reciproca al su amor; decide assi de scriber al proprie patre, pro obtener le su benediction e le permisso de sposar se, ma le patre refusa le permisso resolutemente reputante illo un bravada juvenil e pretende que le filio sia inviate in un altere fortalessa, proque sia lontan ab Marja, qui pro ille es sol un fonte de distraction ab le deberes del proprie filio. Depost un anno de permanentia, al fortalessa arriva le notitia que le fortalessas vicin son tote cadite sub le assaltos de un horda de rebelles guidate ab Emeljan Pugačiov,  qui es decise a portar avante le su plano de revolta pro facer se passar, al oculos del populo, como le tsar Petro III, gratias al su resimilantia con le defuncte soverano, marito de Catherina.  Le notitias son dismoralisante: le rebelles son in marcha verso le Belogórskaja; in le mesme fortalessa, inter le kozakes e le kirghises presente se respira un aere de revolta.  Pro isto non meravilia que le fortalessa, assalite per le rebelles de Pugačiov cade facilmente. Vassilissa e Marja non faceva in tempore a refugiar se a Orenburg, e las remaneva in le fortalessa. Pugačiov condamna a esser pendite le capitano e le officieros que non declara a ille fidelitate, e quando Piotr refusa anque ille de declarar fidelitate al impostor, iste lo condamna, ma poc instantes ante del executiion, Savelich recognosce in Pugačiov, le homine ab illes salvate poc menses antea, e anque Pugačiov recognosce le duo homines e offere le su gratitude salvante les del pendimento, e les gratia. Depost esser se reprendite, Piotr recognosce in Pugačiov le vagabundo a cuje habeva donate le pellicia de lepore e comprende le ration del gratia. Invitate ab Pugačiov a cena, Piotr roga e obtene de poter attinger le exercito regular a Orenburg. Piotr sape de lassar le povre Masha, la qual habente perdite anque le matre, occise anque illa per le rebelles, es ora orphana e malade, anque si illa se es salvate dicente de esser le filia del pope; e al mercede de Švabrin - qui intertanto unite se al rebelles es nominate nove commandante del fortalessa - ma confida que con le exercito imperial potera retornar presto e liberar le Belogórskaja. Pervenite al fortalessa de Orenbùrg, Piotr se univa al consilio de guerra pro decider qual strategia applicar. Le juvene officiero, clamate a decider ille mesme, inter le membros del consilio de guerra, consilia de attaccar le rebelles presso le fortalessa Belogórskaja (in modo de salvar le su amate ab Švabrin), ma, contrarimente al su sperantias, le general commandante opta per un strategia de defensa. Piotr post haber recepite un littera desperate del su cara Masha, in le qual illa revela le plano de Švabrin de constringer la a sposar ille, decide de vader sol a Belogórskaja pro liberar la. Ma sur le strata, veni tamen firmate per le rebelles le qual les conduce a Berda, avante a Pugačiov, novemente Piotr recipe le favor del false Petro III,  le qual accompania Piotr a trovar Masha. Gratias a Pugačiov, resulta in ultra a obtener un lassapassar ab le manos del nove commandante de Belogórskaja, le ex amico e traitor Švabrin, qui consenti a ille de conducer Masha in le su ferma de campania a Simbirsk. Le aventuras de Piotr Andréič Griniov non termina hic, de facto in le viage de retorno veni interceptate ab un distaccamento del exercito regular que, viste le su lassapassar, confunde ille con un rebelle. Per fortuna in le guarnition presta servicio un su vetule cognoscentia: Ivan Zurin, qui habeva vincite a ille al biliardo le cento rublos, durante le viage que ab Simbirsk conduceva ille a Orenburg. Ivan Zurin, ora major, recognosce Piotr e consenti a Masha e  Savélič de prosequer le viage per Simbirsk, durante que consilia a Piotr de non vader con illa, ma de finir de prestar servicio con le exercito regular in le su guarnition, Piotr accepta de bon grado le su consilio. Finalmente le revolta es domate, e Pugačiov es imprisionate;  ma quando Piotr confida de poter retornar in le bracios del su amate Masha, ecce qui ille es arrestate. Le juvene officiero es accusate de esser un del rebelles e qui accusa ille es le perfide traitor Švabrin. Submittite al judicio de un commission de inquesta militar, Piotr narra le su historia que, totevia sembla poc credibile; ille sape que bastarea facer le nomine de Masha e qui iste, interrogate, poterea disculpar le, totevia tace per amor, pro evitar a illa de comparer in judicio e reviver illo momentos terribile. Le condamna a morte, pois commutate in un exilio permanente in Siberia, es alora inevitabile. Per totes ora Piotr es un traitor, ma Masha sape qual es le veritate, e desperate decide de tentar un ultime possibilitate, illo de peter le gratia al Tsarevna Catherina II, e  con iste intente, illa va a Sancte Petroburgo.  Hic resulta de poter incontrar le tsarevna e narra a illa le su historia, ma le soverana remane ancora inflexibile al su decision.  Ma Catherina, poco ante del execution capital,  va in le cella de Pugačiov, pro saper le veritate sur le juvene officiero: ille affirma qui Piotr non ha jammais traite le soverana. Le Tsarevna Catherina alora concede le gratia al fidel Piotr, le qual finalmente pote imbraciar e sposar le su amate Masha e vader a viver in le casa de Simbirsk insimul al su genitores e al lor filios.                                                                                   
Transposition televisive e cinematographic:                                                            
Le filia del capitano - film del 1947, per le direction de Mario Camerini.
Le tempesta - film del 1958, per le direction de Alberto Lattuada.
Le filia del capitano (Kapitanskaja dočka) - film del 1959, directe per Vladimir Kaplunovskij.
Le filia del capitano - transposition televisive del 1965, directe per Leonardo Cortese, con le partecipation de Amedeo Nazzari in le rolo de  Pugačëv como in le film del 1947
Russkij Bunt - film del 2000, directe per Alksandr Proškin.
Le filia del capitano - miniserie televisive del 2012, directe per Giacomo Campiotti.
                   

Michael Strogoff
Per Julio (Jules) Verne - Traduction in Interlingua per Francesco Galizia

Michael Strogoff (titulo original Michel Strogoff) es un romance per Jules Verne, scripte in le 1876, e narra le historia del currero imperial Michael Strogoff, in le Russia de fin Octo-cento, al tempore del Tzar Alexandro II  Romanov. Le romance era adaptate numerose vices per le cinema.

Resumpto del Historia:
Russia, fin XIX seculo: le romance narra, le aventuras habite durante le viage facite per le capitano del exercito russe Michael Strogoff, currero del Tzar de Russia  Alexandro II  Romanov,  le qual es inviate ab Moscova a Irkutsk, capital del Siberia oriental. Le su mission es avisar le Grande Duce Dimitri,  fratre del Tzar, e governator del citate, del imminente arrivata del horda del Tartaros, guidate per le feroce prince Feofar Khan. Le message que le currero imperial debe consignar, es de maxime importantia, debera adverter le Grande duce del periculo qui curre, per le proxime rebellion del Tartaros, e de resister al assedio usque le arrivata del reinfortios . Le capitano Strogoff assi parte in direction del Siberia, in habitos civil, como un mercante de cavallos, sub le false nomine de Nikolai Korpanov, portante le message del Tzar in le interior del su cinctura. Durante le viage Moscova-Irkutsk,  ille incontra duo jornalistas:  Harry Blount anglese, correspondente del  "Daily Teleghraph", e Alcide Jolivet, photographo francese, le quales son in Russia pro documentar le revolta del Tartaros, e, in modo particular, Nadia Fedore, un juvene e belle puera de origine letton, qui debe percurrer le su mesme strata, pro vader ad habitar con le patre Vassili, un exiliato politic, ad Irkutsk; reputante de suscitar minus suspiciones, Strogoff decide de condivider le viage, assi le duo juvenes, prosequeva longe le strata insimul al duo jornalistas, e in ultra les simula de esser fratre e soror.  Intertanto Ivan Ogareff,  un ex soldato moldave desertor, qui vole vindicar se per esser stato mandate in guerra in Siberia, e pois inprisionate, depost esser se liberate se univa al armea tartare, e initia a facer le mesme viage, como currero del Tzar, pro consignar un false message al grande duce, le qual non pote cammunicar con Moscova, ubi es scripte que le attacco del tartaros venira ab un direction differente ab illo previste, al scopo de divider le exercito russe e facilitar le conquesta de Irkutsk, ille in le mission es adjutate ab Sangarre un juvene tsigana inamorate de ille, la qual se face cortesar ab un officiero russe, e assi consente a Ogareff de occider le officiero e de portar le su uniforme. Strogoff e le alteres, durante le pausa de reposo in un isba, loco de repastos e cambio de cavallos, se incontra con le traitor e renegate Ivan Ogareff,  qui pretende in modo aggressive e insolente, de haber per ille, le troika de cavallos per le su slitta, que pertinerea a Strogoff arrivate per prime al cambio, et ille accepta sin reager al  injurias del homine in uniforme de officiero russe,  suscitante qualque suspicion in Nadia, la qual non se explica como un homine non objecta a certe comportamentos, e, durante que in le duo sembla nascer un sentimento de amor, iste suspicion  trova confirma quando, depost esser se separate con le duo jornalistas, illes arrivate in le ferma del familia de Strogoff, post haber habite un nocte de amor, son eveliate al mateno ab Svetlana, uxor del fermero, la qual se inclina, e appella ille “patronetto” e roga a Michael notitias sur le su vita de officiero a Sancte Petroburgo; alora Michael es constringite a confessar le su ver identitate, ma le juvene puera, se senti fraudate, refusa le su excusas e repartiva sol con le slitta. Remanite a pedes ille non ha altere modo de prosequer le su mission, que rogar al fermero, le unic cavallo a disposition, le qual in un prime momento hesita, ma pois, comprende le importantia del arrivata de Michael a Irkutsk, e lassa a ille le cavallo pro arrivar a destination. Nadia intertanto, es capturate ab Ogareff e portate in le campamento tartare, ubi son anque Jolivet e Blount capturate per le tartaros, ma succesivemente liberate, post haber accertate le lor identitate, ma  anque le ver identitate de Ogareff es discoperte, postea iste veni a saper, per un companion, que le ver nomine del mercante es Michael Strogoff, et es dunque ille le currero que sta cercante de attinger le grande duce Dimitri. Intertanto Michael, post que le su cavallo es morite per le fatiga e le frigido, resulta a prender un altere cavallo a un guerrero tartare, qui stava a sequer le su tracias, ma depost ille es capturate e portate al campamento tartare; ubi es recognoscite ab Ivan Ogareff, qui flagella le currero pro haber le message, ma ille non cede; Sangarre le amante tsigana resulta a trovar le matre de Michael, le contessa Marfa, la qual, avante le filio torturate, ante affirma de non cognoscer le ma pois, obtenite le parola de honor de Ogareff de non occider le filio si confirmara le su ver identitate, revela que ille es le capitano Michael Strogoff, e in le mesme momento Sangarre discoperi le message in le cinctura, ubi es contenite le information del proxime arrivata del reinfortios al grande duce, Ogareff mantene le parola date al matre e non occide le officiero, ma lo ceca appoiante sur le su oculos un sabla incandescente e Marfa, non supportante le dolor, cade a terra morite. Strogoff ora debile, veni pois  liberate e initia a vagar in le steppa, ma ille finge de esser cec, e cerca de arrivar a Irkutsk. Intertanto Feofar Khan, un vice habite le information, decide insimul a Ogareff, de prosequer le marcha verso Irkutsk e attaccar le citate, e occider le grande duce Dimitri. Pro isto Ivan Ogareff, un vice arrivate al citate, fingente se le capitano Strogoff, currero del Tzar, porta avante le plano concordate con Feofar Khan, dice al grande duce que le tartaros, se stava a retirar sur le montanias, e induceva le grande duce a facer exir le su truppas  pro attaccar le tartaros, ma toto isto era pro facer circumferer le exercito, per le horda  tartare celate in le foresta. Intertanto Michael, veni retrovate ab Nadia, la qual cerca de convincer le a prosequer le viage, insimul a un empleato del telegrammas, Nikola Pigassoff qui la adjuta, usque a unir se a un gruppo de refugiatos, guidate ab un pope orthodoxe, longe le fluvio Angara a bordo de un barca fluvial con le fundo platte, durante le viage Michael confida a Nadia de non haber perdite le vista. Intertanto Ogareff  a Irkutsk,  es informate ab Sangarre que le deman le truppas del grande duce exira del citate al recerca del tartaros rebelle. Ma interea Michael e Nadia les incontra un distaccamento de cavalleros russe in vanguarda, e post haber dicite le su nomine, va al campamento russe, ubi porta de novo le su uniforme, pro guidar le soldatos contra le armea tartare, e vade via salutante Nadia.  Le truppas de reinfortios guidate per Strogoff, les arriva a Irkutsk assediate. Sangarre dice a Feofar Khan de renunciar al combatto e retirar se, in vice ille attacca le soldatos russe; ma le su cavalleria veni decimate per le foco del fusiles del infanteria russe,  e le resto del cavalleria guidate per Ogareff, veni attaccate per le cavalleros de Strogoff, qui occide personalmente le traitor, durante le battalia moriva anque Sangarre, e Feofar Khan  in le ultime desperate carga mori, per le intervention del artilleria russe que massacra le tartaros.  Al fin del battalia le tartaros se retirava in disordine sur le montanias. Durante que le patre de Nadia, Vassili Fedor e le alteres exiliate politic, qui adjutava le guarnition in le defensa del citate, son tote liberate per le Grande Duce Demitri. Pois Michael Strogoff, sposa Nadia con le consenso del patre, e retorna a viver a Moscova, ubi deveni le Consilero militar del Tzar Alexandro II Romanov.

Personages:
Michael Strogoff: es le protagonista del romance. Homine de temperamento determinate, prompte al decision, possede "celle corage sin chollera del heroes" e un solide fiducia in se ipse. Le su intelligentia e le su tenacia in le completion de un mission face de ille un executor de ordines ideal. Sobrie de gestas e parolas, ille sape unir con joia, audacia, sanguine frigide e prudentia. Ante al periculo le su presentia de spirito poc commun, le face  haber reflexos fulmine. Es capace de affrontar omne typo de situation difficile.
Nadia: es le camerada de viage de Michael Strogoff, qui ille protegera e defendera ab le initio del longe e periculose viage. Devenira pois le su uxor.
Ivan Ogareff: es  le antagonista del romance, qui al fin morira per mano de Strogoff. Es le temibile commandante del Tartaros, qui Strogoff cerca in tote le modos de evitar ab le initio per indication del Tzar, ma qui incontrara comocunque durante le su viage.
Sangarre: es un tsigana adjuvante de Ivan Ogareff, anque illa morira in le battalia final. Adjuta Ogareff pois que illa habeva gratitude pro ille proque le habeva salvate le vita, e per ille faceva toto, essente sin patria e sin familia.
Feofar Khan: un altere inemico e prince del Tartaros. Morira in le battalia final.
Marfa Strogoff: le matre de Michael, demonstrara multe corage e fiducia per Michael.
Nikola Pigassoff: un functionario del telegrammas, adjutera a medio del viage Nadia e Michael in le momento in cuje era cec e Nadia era troppo fatigate per guidar le ab sol usque a Irkutsk. Essera pois occise per le Tartaros.
Grande Duce Dimitri, fratre del Tzar: es presente al fin del romance, es importante le su fiducia in le populo.
Vassili Fedor: es le patre de Nadia, un exiliato politic, qui sera influente al battalia final per le defensa de Irkutsk insimul al alteres exiliate.
Alcide Jolivet - Harry Blount: jornalistas respectivemente francese e anglese, al initio rival e, pois con le passar del tempore amicos, presente in le major parte del romance. Correspondentes le un del car cosina Magdalena e le altere del jornal "Daily Teleghraph".
Tzar Alexandro II Romanov: es presente solmente al initio del romance, sera le causa del viage de Michael Strogoff.
      Transposition Cinematographic:
1935: Michael Strogoff, direction per Jacques de Baroncelli; con le partecipation de Anton Walbrook, Colette Darfeuil, Armand Bernard e Charles Vanel.
1936: Le currero del tzar (Der Kurier des Zaren), direction per Richard Eichberg, con le partecipation de Anton Walbrook.
1937: Michael Strogoff (The Soldier and the Lady), adaptation american; direction per George Nichols Jr.;  con le partecipation de Anton Walbrook, Elizabeth Allan, Margot Grahame e Akim Tamiroff, contine scenas del film del 1936 per Richard Eichberg
1956: Michael Strogoff  (Michel Strogoff), direction per Carmine Gallone, con le partecipation de Curd Jurgens, Genevieve Page e Sylva Koscina.
1961: Le Triompho de Michael Strogoff (Le Triomphe de Michel Strogoff), direction per Viktor Tourjansky.
1970: Michael Strogoff, le currero del Tzar (Der Kurier des Zaren), direction per Eriprando Visconti; con le partecipation de John Phillip Law, Mimsy Farmer e Delia Boccardo.