HESTIA

(per Francesco Galizia)

Hestia, in le mythologia grec, esseva le dea del foco que arde in omne focar rotunde. Illa es le minus cognite inter le divinitates le plus importante del antique Grecia. Illa, totevia, recipeva grande honores, esseva invocate e habeva le melior offertas in omne sacrificio que le mortales presentava al deos.

Genealogia

Hesiodus la indica como filia primogenite de Chronus e de Rhea, le plus ancian in le prime generation del deos del Olympo. Su fratres e sorores, in ordine de nascentia, es: Demeter, Hera, Hades, Posidon e Zeus. Illa pertineva ergo al stricte gruppo del dece-duo major divinitates del Olympo.

Hestia e Vesta

Insimul a su equivalente divinitate roman, Vesta, illa non esseva cognite per le mythos e le representationes que la concerneva, e illa esseva rarmente representate per pictores e sculptores con semblantias human, perque illa non habeva un aspecto exterior characteristic: su importantia esseva in le rituales symbolisate per le foco.

Contos mythologic

Illa faceva voto de castitate, non perque illa non esseva belle; de facto sia Posidon sia Apollon peteva su mano a Zeus qui totevia, considerate le decision del soror de remaner virgine e evitante assi un possibile concurrente al throno, repulsava lor requestas. Post un banchetto Priapus, ebrie, tentava violentar la, ma un asino con su ruito eveliava le dea qui dormiva e le altere deos, qui le constringeva a fugir. Le episodio ha un character de advertimento anecdotic pro qui pensa abusar del feminas recipite in casa como hospites, sub le protection del focar domestico: anque le asino symbolo del luxuria condemna le follia criminal de Priapus.

Homero narra que Hestia succedeva a resister al seductiones e al persuasiones de Aphrodite.

Symbologia

Su symbolo esseva le circulo e su presentia esseva advertite in le flamma vive ponite in le focar rotunde al centro del casa e in le brasiero circular in le templo de omne divinitate. A vices illa es effigiate con Hermes, ma dum iste ultime habeva le carga de proteger ab le mal e de propitiar un bon sorte, Hestia sanctificava le casa.

Su prime representation ha essite un petra, denominate herma, in forma de un columna.

Culto

Omne citate, in le edificio principal, habeva un brasiero commun, le Prytaneion, ubi ardeva le foco sacre de Hestia, que nunquam debeva extinguer se. Pois que le citates esseva considerate un expansion del nucleo familiar, illa esseva adorate anque como protectrice de tote le citates grec.

In le familias, le foco de Hestia provideva a calefacer le casa e a cocer le alimentos.

Le neonato deveniva membro del familia cinque dies post le nascentia, con un rito (amphidromia), secundo le qual le infante, portate in bracios, esseva facite tornear circum le focar.

Le nove sposa portava le foco prendite ab le brasiero del familia de origine in su nove casa, que solo assi esseva consecrate.

Le colonos qui lassava le Grecia, portava un torcha accendite al Prytaneion de lor citate natal, cuje foco haberea servite a consecrar omne nove templo e edificio. Un rito que supervive anque in le Olympiade moderne.

Hestia provideva le loco ubi sia le familia sia le communitate se reuniva insimul: le loco ubi on recipeva le hospites, le loco ubi facer retorno a casa, un refugio pro le supplices. Le dea e le foco esseva un cosa sol e formava le puncto de conjunction e le sentimento del communitate, familiar e civil.

« Durante longe tempore io credeva stultemente que il habeva statuas de Hestia, ma pois io apprendeva que sub le curve cupola il non ha statuas. Un foco sempre vive se cela in ille templo e Hestia non ha alicun effigie, como non mesmo le foco. »

(Ovidius)

AMPHIDROMIA

Le Amphidromia (in greco antique: μφιδρόμια) esseva festas que, a Athenas, on celebrava in le familias quando nasceva un infante.

Le data

Il non esseva fixate alicun die precise pro iste festas, que habeva loco in ambito familiar qualque die post le parto. In le antique Grecia le mortalitate infantil esseva altissime e le major parte del decessos eveniva intra le prime septimana desde le nascentia. La ceremonia esseva assi generalmente differite a quando le infante habeva superate qualque die de etate e ergo le probabilitates de superviventia habeva augmentate. La major parte del expertos pensa que le festa eveniva post le prime septimana desde le nascentia; secundo alteres, al contrario, le festa esseva fixate al quinte die de vita, quando le maieutrie, i.d. feminas qui habeva assistite durante le parto, se habeva nettate lor manos, perque le ver ceremonia del Amphidromia esseva solitemente precedite per iste actos de purification.

Le ceremonia

Al festa del Amphidromia esseva invitate le amicos e le parentes del genitores. Le rito habeva loco in le casa paterne le vespere e le invitatos portava donos, inter le quales solitemente il habeva sepias e polypos. Le exterior del casa esseva decorate con brancas de olivo, si le neonato esseva de sexo masculin, o con guirlandas de lana si de sexo feminin.

Le infante esseva pois facite tornear circum le focar portate in brachios per le obstetrices, e presentate al deos del casa e al familia; pauco postea le infante esseva prendite in brachios per le patre e recipeva le nomine proprie, evento del qual le hospites esseva testes. La cursa circum le focar con le infante esseva le puncto central del Amphidromia , perque justo ab le cursa illo derivava le nomine (in lingua grecἈμφιδρόμια = cursa circum).

VESTA 

Vesta esseva le dea virgine del focar, del casa e del familia in le mythologia roman. Anque si illa es sovente considerate como analoge a Hestia del mythologia grec, illa habeva un grande, anque si mysteriose, rolo in le religion roman multo antea le apparition de Hestia in Grecia. Pauco on sape re le dea, perque illa non es mentionate in le mythos. Le presentia de Vesta esseva symbolisate per le sacre foco que ardeva in su corde e in su templos.

Vestales 

Le foco de Vesta (appellate anque Vestia) esseva custodiate in su templo per su sacerdotessas, le Vestales. Omne 1e de martio le foco esseva renovate. Le foco remaneva accendite usque al 391, quando le imperator Theodosius prohibiva omne culto public pagan. Un del Vestales mentionate in le mythologia esseva Rhea Silvia, qui con le Deo Marte concipeva Romulo e Remo.

Le Vestales proveniva ab le classe patricie e debeva observar le castitate absolute durante 30 annos (le Virgine Vestales). Le Vestales viveva insimul in un casa presso le Forum (Atrium Vestae), sub le supervision del Pontifex Maximus. Le voto de castitate esseva assi sacre que, si violate, le Vestal esseva sepelite vive in le Campus Sceleris.


Vestalia

Vesta esseva celebrate desde le 7 de junio al 15 de junio. Le prime die le “penus Vestae” (le Sanctum Sanctorum celate per cortinas de su templo) esseva aperite, le unic vice durante le anno, assi le femina poteva offerer sacrificios.

Culto domestic

Vesta esseva le dea del focar al centro del casa. Vesta esseva particularmente importante pro le feminas del familia perque le focar esseva le loco ubi le nutrimento esseva preparate e apud illo esseva prendite le repasto con offertas jectate in le foco pro cercar presagios ab le modo con le qual illo ardeva.

DODECATHEISMO

(ex Wikipedia – traduction per Francesco Galizia)

Le Dodecatheismo (ab le greco Δωδεκαθεοισμος, Dodekatheismos, "inseniamento del dece-duo deos”) es un movimento religiose e un philosophia de vita que se propone como continuation directe del antique religion grec, abolite per le imperator Theodosius I in le anno 393. Le renascentia de iste spiritualitate ha evenite in le annos Novanta del 1900 e durante iste periodo de tempore ha nascite plure gruppos, que ha sede in Grecia e in altere paises, e illos ha un numero crescente de nove adherentes Le plus importante organisation es le Consilio Supreme del Hellenicos Gentiles (YSEE - Ypato Symboulio Ellinon Ethnikon -Υπατο Συμβουλιο των Ελληνων Εθνικων), fundate in 1997 a Athenas.

Le YSEE ha sovente organisate manifestationes e protestos in favor del derectos human e del libertate religiose. Le Ysee projecta le institution futur de templos, altares public, bibliothecas e centros pro le studio del religiositate dodecatheic.

Sito del YSEE: http://www.ysee.gr/

LE DECE-DUO DEOS OLYMPIC

Zeus

Zeus

Hera

Apollon

Artemis

Hephaestus

Hestia

Aphrodite

Poseidon

Demeter

Hermes

Ares

Athena

LE THEOLOGIA DODECATHEIC

Le theologia dodecatheic es primarimente polytheistic e pantheistic. Le divinitates es concipite como fortias cosmic que governa le expressiones del natura a su nivellos le plus elemental, le expressiones del vita e le expressiones universal. Le cosmo es ergo regite per le eterne action de aggregation e de disgregation de iste essentias spiritual. Il existe anque gruppos que accentua majormente un direction monistic, vidente le essentias spiritual como le multe aspectos o representationes human de un principio divin unitari ancestral, o como le infinite scinder se e germinar de un unic essentia universal que constitue omne cosa. Lo que liga tote le conceptiones theologic del nove gruppos dodecatheic es lecosmotheasis, (litteralmente "vision del universo"). Iste conception percipe le universo como qualcosa unic e harmoniose, in perenne movimento e evolution perque assemblate per le creativitates spiritual (le deos). Le interpretation del theologia varia de gruppo a gruppo ma anque de persona a persona; in loco del vision classic le divinitates es anque interpretabile como figuras archetypic, representationes de determinate statos del mente human, o como sensationes e statos de animo del homine (conception de typo psycologistic).

LE ESCATHOLOGIA DODECATHEIC

Le escathologia dodecatheic es substantialmente basate super le idea del reincarnation, aspecto del cyclicitate del existentia e de tote le cosas. Le escathologia es strictemente ligate al cosmologia e al cosmotheasis, secundo le qual le universo es un entitate vive e coincide con le Uno universal, le principio e le essentia active e mutabile del qual tote le cosas es facite. Le escathologia dodecatheic non es millenaristic, su vision non implica un creation initial. Le cosmo es un veritate eterne autocreate se e le creation non es un evento limitate, que antea o postea pervenira a un fin, ma es al contrario illo mesme eterne como le essentia que lo constitue. Le creation es le continue disgregar se e recomponer se del materia energetic del universo, le continue mutation regulate per le logica fatal del Surriso del Dèos. Omne cosa ha un definite existentia personal, le qual un vice concludite se face de modo que le esser retorna a facer parte del cyclo del vita, disgregante se e renascente in un nove existentia e sub un nove forma. Il non es un escathologia de salvation, ma postmoderne e postchristian. Le homine non es de facto concipite como un esser superior in expectativa de un judicio final, al contrario le homine es un parve parte del natura, e como omne cosa le existentia human es subjecte al cyclos cosmic.

LE ETHICA DODECATHEIC

Le ethica dodecatheic es fundamentalmente basate super le approche al mundo natural. Le religion dodecatheic non ha dogmas (presumite veritates absolute revelate) ma, al contrario, illo favori le idea que le homine debe pervenir ille mesme al contacto con le mundo divin trans le respecto pro le integre existentia. Le mundo que circumfere le esseres human es le manifestation del Uno. Le rituales e le practica religiose servi al homines pro mantener proprie equilibrio de contacto con le vita. Le natura es sacralisate e como tal illo debe esser venerate e respectate. Le dodecatheicos es sovente ingagiate in causas ambiental. Le respecto del natura se manifesta anque como respecto pro le esser intime del cosas, e como repulsa de qualcunque forma de emargination, xenophobia e racismo. Le preceptos principal dodecatheic es ille continite in le Maximas Delphic: reciprocitate, hospitalitate e respecto, accompaniate per le autocontrolo e per le cognoscentia de se mesme.

LE EUSEBEIA

Le Eusebeia (εὐσέβεια, traducibile como "pietate") es un importante concepto delWeltanschauung dodecatheic. Le Eusebeia es le respecto personal pro le realisation del relationes inter le esseres human e inter le esseres human e le mundo natural. Le concepto pote exprimer anque le maturitate spiritual, intendite como comprension del mundo e del existentia, como respecto pro tote lo que es, symbolo concrete del essentias divin. Le eusebeia es, ergo, le respecto e le veneration verso le divinitates, e le divinitates, secundo le pantheismo e le Dodecatheismo, es tote lo que existe.

Omero

ODISSEA 
per Homero

Version Interlingua I° Libro
traduction per Francesco Galizia

Parla me, Musa, re le astute heroe, re illequi vadeva tanto vagante pois que de Troia le roccasacre abatteva, de multe homines ille videva le terras e
cognosceva le mente, e multo le animo sue pativa sur le marpro tener se ipse e le companiones vive al retorno.Ma van esseva salvar le companiones, le desiro,etiam grande, lo faceva ruina le proprie follia,insensates, qui le boves del Sol Hyperion mangiava,e ille le die a illes negava del retorno.Tu re iste aventuras de un puncto qualcunque movente,narra, o filia de Zeus, anque a me qualcosa.Totes le alteres in ille tempore quante le morteilles evitava, esseva a casa salve retornatedel guerra e del mar, ille sol qui habevale mente fixe al retorno e al sposa,Calypso nympha soveran, Dea luminose,teneva secrete in profunde cavernas,ista desirava facer le su sposo, e quandoin le gyro del annos veniva anque le tempore,pro ille sancite per le Deos que in Patria ille retornavaa Ithaca, non mesmo ibi inter su cares,esseva salvate del periculos. Totes de ille habeva pena le Deos, excepte Poseidon,asperemente inrabiate contra Ulysses divin,ante que salve toccava le terra materne.Ma le Deo vadeva inter le ethiopes lontan,le ethiopes, scindite in duo partes, ultime gente,ille habitantes le terra del Sol al poner, e illes del Sol nascente, pro assister ibi,a solemne hecatombe de tauros e de agnos.Ibi le Deo, sedente al banchetto, gaudeva, e le alteres,stava in le sala de Zeus Olympie reunite.

______________________________________________

Odissea versione italiana
traduzione di Enzio Cetrangolo 

Parla,Musa, tu dell'eroe scaltro a me; di luiche andò vagando poi che di Troia la roccasacra abbatté; di molti uomini vide le terre e conobbela mente, e molto l'animo suo patì sul mareper tenere se stesso e i compagni vivi al ritorno.Ma vano fu di salvare i compagni il desideriopur grande, ne fece rovina la propria follia,insensati, che i buoi del Sole Iperione mangiarono,e quello il giorno a loro negò del ritorno.Tu di queste avventure da un punto qualsiasi movendo,racconta,o figlia di Zeus, anche a me qualche cosa.Tutti gli altri in quel tempo, quanti la mortescansarono, erano a casa salvi tornatidalla guerra e dal mare, lui solo che avevala mente fissa al ritorno e alla sposa,Calipso ninfa sovrana, Dea luminosa,teneva segreto in fonde caverne,essa bramava di farlo suo sposo. E quando nel giro degli anni venne anche il tempo,per lui sancito dai Numi che in Patria tornasse,a Itaca, neppure là tra i suoi cari,fu risparmiato ai pericoli. Tutti ne avevano pena gli Dei, tranne Posidone,aspramente adirato contro Ulisse divino,prima che salvo toccasse la terra materna.Ma il Dio si recò tra gli Etiopi lontani,gli Etiopi, divisi in due parti, ultima gente,quelli abitanti la terra del Sole al tramonto,e quelli del Sole nascente, per assistere là,a solenne ecatombe di tori e di agnelli.Là il Dio,sedendo al banchetto, gioiva, e gli altri,stavano nella sala di Zeus Olimpio adunati.