LE DIVIN COMEDIA

per Dante Alighieri, Prime Cantica: le Inferno.

Ie Canto * Proemio e introduction al Poema.

Traduction interlingua Francesco Galizia

Dante,narra del su viage in le regnos del ultratumba,durante le septimana sancte (7 /14 april ) del 1300, le prime anno sancte,quando ille ha 35 annos de etate (le medio del cammin de nostre vita), ma ille se trova in un silva obscur (le su peccatos mortal),e il trova barrate le via del delectabile colle (le redemption), per tres feras, symbolos del su vitios: un lynce (luxuria), un leon (superbia) e un lupa (cupiditate). Dante es desperate, e ille quasi renuncia al su salvation, quando le umbra del su maestro de poesia Virgilio (le symbolo del ration human ),veni al su succurso, per le preces de Beatrice, e le dice que se ille,vole salvar se, debe facer un altere viage, e ille sera su guida,Virgilio le face anque un obscur prophetia circa le arriva de un “Veltro”que es symbolo de justitia,e portera sapientia, amor e virtute, et essera salvator del humile Italia, pro le qual son morite le prime heroes cantate ab Virgilio, in le su grande opra le “Eneide”, al qual Dante se inspira pro le su Poema.

Fera = animal carnivore (latino ferus,it.e esp.fiera);Veltro: can de chassa simile al levrier-leporario.

In medio del cammin de nostre vita

io me ha trovate in un silva obscur,

que le derecte via era perdite.

Ah! dicer como illo era es cosa dur

iste silva salvage,e aspere,e forte

que in le pensar renova le pavor!

Tanto es amar,que pauco plus es morte;

ma pro tractar del ben que illac io ha trovate,

io va dicer del alie cosas que io la ha viste.

Io non sape ben dicer como ibi ha entrate,

tanto era io plen de somno a celle puncto

que le verace via io ha abandonate

Ma pois qui io era al pede de un colle juncte,

illac ubi terminava celle valle

que me habeva de pavor le corde compuncte,

io guardava in alto e videva le su spatulas

vestite jam del radios del planeta

que manda directe le altere per omne strata.

Alora era le pavor un pauco quiete,

que in le laco del corde me era durate

le nocte que io passava con tante affliction.

E como celle qui anhelante et exhauste,

exite foras del mar e pervenite al ripa,

se torna al aqua periculose e reguarda,

assi le animo mie,que ancora fugiva,

se tornava a retro a remirar le passo

que non lassava jammais persona vive.

Pois reposate un pauco le corpore lasse,

reprendevo via per le plagia deserte,

si que le pede firme era sempre le plus basse.

Et ecce,quasi al comenciar del ascensa,

un lynce legier e preste multo,

que de pilo maculate era coperite;

e non partiva illo de ante le mi visage,

al contrario impediva,tanto le mi cammino,

qui io era tentate a retornar plus vice.

Tempore era del principio del matino,

e le sol montava in alte con celle stellas

que era con ille quando le amor divin

moveva primo cello cosas belle;

assi que a ben sperar me era date ration,

de celle fera del polycrome pelle,

le hora del jorno e le dulce saison;

ma non assi que pavor non me dava

le improvise apparition de un leon.

Isto semblava que contra me veniva

con le testa alte e con rabiose fame,

assi que pareva que le aere pro illo tremeva.

Et un lupa, que de tote fames

semblava carga in le su magressa,

e multe gentes faceva jam viver mal,

iste mi dava tante gravessa

con le pavor que exiva del su aspecto,

qui io perdeva le sperantia del altessa.

E qual es ille qui con placer acquire,

e arriva le tempore que perder le face,

que in tote le su pensatas plora e se contrista;

assi me ha facite le bestia sin pace,

que,veniva incontro a me,a poco a poco,

me repelleva a illac ubi le sol tace.

Dum io hastava in ille basse loco,

ante al mi oculos surgeva celle

qui propter longe silentio pareva rauc.

Quando io videva ille in le grande deserto,

“Miserere de me”, io critava a ille,

“quicunque tu sia,un umbra o un homine vive!”

Respondeva:”Non homine,homine jam era,

e le parentes mie esseva lombardos,

mantuanos per patria illes ambe.

Io nasceva sub Iulio,ben que tarde,

e viveva a Roma sub le bon Augusto

in le tempore del deos false e mendace.

Poeta era, e ha cantate del juste

filio de Anchises qui veniva de Troia,

post que le superbe Ilion era combuste.

Ma tu perque retorna a tante enoio?

Perque tu non monta al delectabile monte

que es principio e ration de tote joia?”

“Ora es tu celle Virgilio e cello fonte

que expande de parolas assi large fluvio?”,

io respondeva ad ille con pudente fronte.

“Oh del alteres poetas luce e honor,

que me vale le longe studio e le grande amor

que me ha facte cercar le tu volumine.

Tu es le maestro mie e le mi autor,

tu es ille sol de cuje io apprendeva

le belle stylo que me dona honor.

Vide le bestia pro cuje io me volveva;

adjuta me ab illa,famose sagio,

que illa tremer me face le venas e le pulsos”.

“A te conveni de prender un alie viage”,

respondeva, pois que lacrimar me vide,

“si tu vole escampar ab iste loco salvage;

proque iste bestia,pro le qual tu crita,

non lassa alcun passar per le su via,

ma tanto le impedi que le occide;

su natura es assi maligne e vitiose,

que nunquam imple le su appete,

e depost le repasto illa ha plus fame que antea.

Multe son le animales a cuje illa se accopula,

e plus essera ancora,in fin que le veltro

venira,e que la facera morir con dolor.

Iste non mangera terra ni peltro,

ma sapientia,amor e virtute,

e su nation essera inter feltro e feltro

De celle humile Italia sia le salvation

pro le qual moriva le virgine Camilla,

Euryalo e Turno e Niso per feritas.

Iste can le chassera per omne villa,

fin que la habera remisse in le inferno,

illac unde le invidia la ha facite olim exir.

Ergo,pro le tu melior io pensa e discerne

que tu me seque,e io sera tu guida,

e io te conducera de hic per le loco eterne,

ubi tu audira le desperate stridas,

tu videra le antique spiritos dolente,

que al secunde morte cata un crita;

e tu videra illes qui son contente

in le foco, proque illes spera de venir,

quando que essera,al beate gentes.

Al qual pois si tu volera ascender,

anima sia a isto plus de me digne:

con illa io va lassar te in le mi partir;

que celle imperator qui supra regna,

perque io me habeva rebellate a su lege,

non vole que in su citate per me on veni.

In tote partes ille impera et ibi rege;

illac es su citate e le alte throno:

oh felice es ille que ad ibi ille elige!”.

Et io ad ille:”Poeta,io te supplica,

per celle Deo que tu non cognosceva,

que io pote fugir isto mal e pejo,

que tu me mena a illac ubi ora tu diceva,

assi qui io vide le ostio de Sancte Petro

e illes cuje tu face tante triste”.

Alora ille se moveva, e io le ha sequite.

DANTE E LE DIVIN COMEDIA
per Francesco Galizia

Le Obra le plus significative e importante del Medievo, que exprime e reassume tote le aspectos de illo, es le Divin Comedia de Dante. Le obra non pote certo definir se un poema como le Iliade o como le Eneide, ni de altere latere il es possibile trovar un definition satisfacente de illo. Isto perque le Poema ha grandissime varietate de aspectos: invectiva politic, discussion de problemas philosophic e religiose, description del mundos ultra le vita, historia de Dante e altere themas. Dante Alighieri, le Summe Poeta del lingua italian, nasceva a Florentia in maio de 1265, filio de Alighiero de Belincione e de Bella degli Abati, ille sequeva le studios sub le guida de un docte maestro, Brunetto Latini, qui scribera su obra major, Le Tresor, in Francia, durante le exilio, post le battalia de Monteaperti (4.septembre.1260). Dante deveniva amico a 18 annos, del plus notabile poetas del tempore (Guido Cavalcanti, Lapo Gianni e Cyno de Pistoia), lor poesia era definite per Dante “dulce stylo nove”, del qual ille recognosceva como maestro Guido Guinizelli. Dante se inamorava de un juvena florentin Bice, filia de Folco Portinari, sposate con Simone de' Bardi, que le poeta celebrara in su versos con le nomine de Beatrice, illa moriva a solo 24 annos le 8 de junio 1290. Depost le morte de su domina amate, Dante cadeva in un profunde abattimento e qualque anno depost publicava un collection de versos e prosas, le Vita Nove, a laude de iste domina, qui es describite non como creatura human, ma como un angelo inviate per Deo sur le terra. Intertanto Dante, in 1285, se sposava con Gemma Donati. Dante habera con Gemma quatro filios: Johannes, Petro, Jacopo e Antonia. Ultra que al studios e al poesia, Dante se dedicava al lucta politic. Ille participava como cavallero, al battalia de Campaldino, contra le Ghibellinos de Arezzo le 11 junio 1289 ; le 16 de augusto del mesme anno, ille prendeva parte al assedio e al conquesta del castello pisan de Caprona. In 1295 Dante se inscribera al Corporation del Medicos e Specieros, pro participar al vita politic de Florentia, assi ille, desde le maio al septembre del 1296, era in le Consilio del Cento e depost alteres cargas minor era un del Priores, le maxime carga public de celle tempore, desde 15 de junio a 15 de augusto del 1300. Le lucta politic a Florentia era alora multo aspere, le poter era in le manos del Guelfos, que tamen se divideva in duo factiones rival, celle del Blanches, que se refereva al familia de' Cerchi, e le Nigres, que habeva como guida le familia Donati; in le mesme momento, cercava profitar de iste luctas, per haber le predomination sur le Toscana, le Papa Bonifacio VIII. Dante militava inter le Blanches, ma era inter illes qui guardava al ver interesse del Communa de Florentia. Ben que catholic, ille se opponeva varie vices al ingerentia del papa in le politica de Florentia. In le novembre de 1301 tamen entrava in citate le prince Carolo de Valois, inviate per le papa, con le pretexto de facer le pacificator, ma in realitate pro dar le Communa in mano al Nigres, id es al partisanos del papa. Comenciava assi le violentias e le exilios. Dante era condemnate in le martio de 1302 per Corso Donati, del mesme familia de su sposa Gemma, al exilio perpetue e a esser comburite vive si ille retornava a Florentia, initiava assi le periodo triste del vita de Dante. Ille iva al corte de Verona, pois in alteres cortes, a Treviso, Padua, Venetia, in Toscana presso le conte Malaspina de Lunigiana, a Lucca, e in Casentino, depost de nove a Verona hospite de Cangrande della Scala a qui dedicara le Paradiso (1312- 1317). In le 1315 il era offerite al exiliatos le possibilitate de retornar a Florentia a pacto totevia de facer acto de repententia publicamente; Dante disdignosemente refusava, ille era innocente e non habeva nihil a renegar o a repentir se sur le plano politic. Toto dedicate al composition de su poema, ille passava le ultime annos de su vita hospite de Guido Novello da Polenta Senior de Ravenna e hic le nocte inter le 13 e le 14 de septembre 1321 ille moriva a causa del malaria. Dante scribeva, durante le composition del Divin Comedia, ultra al Vita Nove (dedicate a Beatrice, collection de prosas e poesias scribite durante novem annos 1283-1292, in illo son reunite sonettos, lyricas e cantiones, ultra a un ballada); le Convivio, (1304-1307) obra que alterna prosa e poesia, cuje scopo es divulgar le sapientia e le philosophia, le texto era de sol tres poesias e quatro commentarios, includite le introduction. Le obras poetic minor son: le Flor, de 232 sonettos e 3248 versos; le Dicto de Amor de 240 rimas e le 80 Rimas. Iste poesias son tote inspirate al “Roman de la Rose”, poema allegoric francese (1275). Tote iste obras son scribite in italiano. Dante scribeva in latino, le tractatos philosophic e politic: le Vulgari Eloquentia (1303-1304), era adressate al personas docte in favor del lingua materne vulgar, un linguage que essera un ver lingua litterari illustre, e habera tres nivellos de stylo: tragic o alte, comic o basse, elegiac o medie; e pois illo servira a reinfortiar le unitate de Italia, et essera un instrumento pro le governamento e le legislation; le De Monarchia, (1312-1313) un tractato politic de tres libros a favor de un Imperio universal, con le soverano a garantia del florition social e cultural del nationes e del autonomia e libertate pro le singule communitates, e le Imperator, inflexibile e tremende sol contra le cupiditate, de qualcunque gruppo ethnic o professional. E solmente Roma essera le capital del Imperio e sede del duo summe guidas del Europa occidental e del Christianitate e in fin le Questio de Aqua e Terra, un conferentia que Dante teneva in le ecclesia de Sancte Helena a Verona, le 20 de januario1320. In ultra ille scribeva duo Eglogas a Johannes de Virgilio professor de poesia latin a Bologna, e a varie personages 13 Epistolas, anque illos in latino. Tote iste obras son un proba de su grande cultura, ma le obra que le ha rendite immortal es le Divin Comedia; ille initiava su composition subito depost le exilio e laborara super illo usque su morte. Le poeta imagina de complir, in le septimana sancte del anno 1300, un viage ultra terren in le regnos del ultra tumba. In le poema es frequente le repetition del numero sacre tres, symbolo del Trinitate e assi le strophe es de tres versos, tres son le Canticas, - le Inferno, le Purgatorio e le Paradiso - de 33 cantos, plus le prime canto del Inferno que es le introduction al poema, per un total de 100 cantos. Dante intitulava su obra Comedia perque ha un initio dolorose (Inferno) e un fin seren e tranquille (Paradiso); ma in 1555 un del prime edition imprimite, publicate a Venetia habeva le titulo de Divin Comedia, le adjectivo indicava sia le argumento sacre que le mirabile quasi divin perfection artistic, desde alora, le titulo del poema remaneva cello.

Summario le Inferno:

Le viage de Dante ha initio le nocte del venerdi sancte 7 de april 1300, quando ille ha 35 annos (in le medietate del cammino de nostre vita), ille se ha perdite in un silva obscur e tres feras salvage le barrava le passo: un lynce, un leon e un lupa, que son symbolos del luxuria, del superbia e del cupiditate. Ille es succurrite per le umbra de Virgilio (symbolo del ration human) su maestro de poesia, qui le consilia como vincer le tres bestias. Virgilio assecura Dante que le viage es volite per le Celo e que ille le succurre per le preces de Beatrice. Comencia assi, depost haber ite trans le porta del Inferno, ubi es scripte le phrase famose “ lassa omne sperantia, vos qui entra”, le peregrinar in le regno obscur, in le grande abysmo a forma de cono revertite. Le inferno ha novem circulos concentric, in omne circulo un categoria de peccatores ha un punition particular in relation con le typo de peccato committite (contrapasso). Le inferno se restringe verso le fundo, ubi es Lucifero, le angelo rebelle a Deo. Un tenebrose campania e le fluvio Acheron son le confinio e le vestibulo del Inferno, ubi son illes qui viveva sin infamia e sin laude, e que necuno vole. Illes curre detra un bandierola, stimulate per muscas e vespas,verso necun altere categoria de damnates, Dante monstra tanto disdigno. Depost le passage del fluvio Acheron con le barca de Charon, le barchero infernal, qui transporta le damnates al Inferno; il ha le prime circulo, le Limbo, in le qual il ha tote illes qui moriva sin baptismo, e un castello ubi son le grande personages del antiquitate, respectuose exaltation del valores spiritual del mundo classic. In le entrata del secunde circulo il ha Minos, qui judica le animas, e les invia a lor penas, hic son punite le luxuriose, abattite per un tempesta. Dante incontra Paulo e Francesca, e ascolta le historia de lor passion de amor. In le tertie circulo,cello del gluttones, le pena es de esser immergite in le fango e esser flagellate per un pluvia frigide, hic le peccatores son attaccate per le latrante can a tres capites, Cerbero. Le poetas depost arriva al quarte circulo, custodiate per Pluto, ubi son le avaros e le prodiges, dividite in duo gruppos, illes avantia pulsante con le pectores pesante roccas, e quando illes se incontra se injuria. Dante e su guida, perveni al palude fangose del fluvio Styge, le 5e. circulo, in le qual le iracundes se percute o son submergite in le fango; depost illes transborda le Styge con le barca del demonio Phlegyas, e perveni ante le muros del citate de Dite, in le basse Inferno, ubi son, in le ostio del muros, le tres furiose Erinnys (Megera, Aletto e Tesiphone) que vole barrar le passo a Dante e a Virgilio, ma illes pote entrar ultra le muros, gratias al intervention de un messagero celeste. Le peccatores del 2e. al 5e. circulos son culpabile de incontinentia, depost Dite illes son de violentia e de fraude. Ultra le muros, in le sexte circulo, il ha un cemeterio de sepulcros inflammate ubi son le hereticos, hic Dante incontra Farinata degli Uberti nobile Ghibellin; inde, le duo descende al 7e. circulo del violentes, que ha como custode le Minotauro, illo es dividite in tres gyros, in le prime son le violentes contra le proximo, (homicidas e predatores), submergite in le Phlegethontis, un fluvio de sanguine ebulliente, illes son sagittate per le Centauros (Chiron, Nesso e Pholo); in le secunde le violentes contra se ipse e lor substantias (suicidas e dissipatores), le prime transformate in arbores sanguinose e attaccate per le Harpyias, le secunde lacerate per nigre canias; in le tertie gyro, son le violentes contra Deo, (blasphematores), contra le Natura (sodomitas) e contra le Arte (usureros), totes sub un pluvia de foco. Un profundo abysso divide le 7e. del 8e. Circulo, ubi es un monstro volante Gerion, que les transporta al octave circulo, cello del fraudatores, isto es dividite in 10 fossatos, le “Malebulgias”, in le 1e. son le mediatores e le seductores, flagellate per le demones, in le 2e. le adulatores, le qual son immergite in le stercore, in le 3e. le simoniacos, con le capite in basso, intra puteos profunde; in le 4e. son le divinatores, qui cammina a retro con le capite torquite; in le 5e. le trocatores, qui son submergite in un laco de pice ebulliente, e son surveliate per diabolos armate con uncinos; in le 6e. le hypocritas, con un cappa de plumbo aurate sur le capite; in le 7e. son le robatores, tormentate per serpentes; in le 8e. son le consilieros de fraude involvite de flammas, inter illes es Ulysses; in le 9e. son le seminatores de discordia e de schismas, taliate con un spada ab diabolos; in le ultime bulgia son le falsarios: de metallos, de personas, de monetas e de parolas con varie penas e maladias repulsive. Al none e ultime circulo il ha le puteo del Gigantes (Anteo, Briareo, Efialte e Tifeo), in le fundo il ha un laco glaciate le Cocito, dividite in quatro section: Caina, Antenora, Tolomea e Judecca, ubi son le traitores del parentes, del patria, del hospites, e del benefactores. Totes illes son submergite in varie modos in le glacie. Al centro de Cocito que es anque le centro del terra, il ha Lucifero, le senior del mal, con tres facies, le central rubie, e le altere duo jalne e nigre e sex grande alas, que, movente se, gela Cocito. Con le tres buccas ille, tritura le grande peccatores, Juda, traitor del majestate divin, Bruto e Cassio, traitores del autoritate statal del qual Cesare era le symbolo. Ille habeva le busto e le alas in le hemispherio boreal e le gambas in le austral. Virgilio e Dante ascendeva, movente se presso le corpore villose de Lucifero, et exiva sur le superficie del terra, a “revider le stellas”. Assi termina le prime Cantica.

Le Purgatorio:

Es imaginate como un montania que surge sur un insula in le aquas del grande Oceano meridional, que se formava in le hemispherio austral de nostre planeta, perque le terra se elevava del profundo pro evitar le contacto con Lucifero. Un angelo barchero con un nave que veni del ore del Tibere, transporta hic le animas destinate al salvation, ma illes debe tamen purgar se con le repententia, e attender le purification e le vision celeste. Al summitate del Purgatorio es le plana del Paradiso Terrestre, ubi es Matelda qui sera maestra e guida de Dante in le jardin del Eden, hic son le fluvios Lethè e Enuoè. Le prime face oblidar le culpas committite, le secunde rememora le ben facite in vita, e hic Virgilio abandona Dante, perque ille non pote esser un guida in le Paradiso. Depost arriva Beatrice (symbolo del Theologia), le nove guida de Dante, intra un nube de flores e con un mantello verde, illa es in un carro trainate per un Gryphon, e predice a Dante, le arrivata de un “cinque-centos, dece e cinque” (Dux) que salvara le ecclesia e le mundo. Depost varie ritos Dante es purificate de omne peccatos, e es preste a “ascender al stellas”. In le plagia del insula es le Antepurgatorio, ubi es le custode, Caton le Uthicense, heroe e symbolo del libertate del spirito. Sur le monte il ha septe cornices o gyros, como le vitios capital, e hic le penas va in ordine decrescente de gravitate. Le composition del Purgatorio es iste: Ie. Cornice: Superbes (curve sub roccas, con exemplos de humilitate e de superbia punite). IIe. Cornice: Invidioses (appoiate le un al altere con le oculos suite, e coperite de cylicio). IIIe. Cornice: Iracundes (involvite de fumo soffucante,exemplos de mansuetude e de ira punite). IVe Cornice:Accidiose (Indolentes), (illes curre sin reposo critante exemplos de sollicitude e accidia punite). Ve. Cornice: Avaros e prodiges (son con le bucca al solo plorante e critante exemplos de liberalitate e de cupiditate punite). VIe. Cornice: Glutte (tormentate per le fame, ab duo arbores exi voces que recorda exemplos de sobrietate e de intemperantia punite) .VIIe. Cornice: Luxuriose (inter flammas ardente crita exemplos de castitate).

Le Paradiso:

Un sphera de foco es inter le Purgatorio e le Paradiso, illo es concipite per Dante, secundo le systema ptolemaic, ordinate in novem celos concentric, que include le septe planetas cognoscite (con le Sol e le Luna), plus le stellas fixe e le celo crystallin, tote illos son includite in le Empyreo; in omne celo es un choro de angelos, que torna velocemente, in un luce crescente, como es le beatitude de illes qui es proxime al Summe Ben. Iste es le ordine in le vision de Dante, in le celos, del animas e del angelos :- Celo del Luna: Spiritos que per violentia de alteres mancava al votos religiose (Piccarda Donati), Angelos ; Celo de Mercurio: Spiritos que operava le ben pro le honor e le fama (Justiniano), Archangelos; Celo de Venus: Spiritos turbate pro le amor sensual (Cunizza), Principatos; Celo del Sol: ubi son le tres coronas de animas beate de 12 Doctores de Theologia, Potestates; Celo de Marte: Guerreros pro le Fide, inter le quales es le ancestre de Dante, le cruciate Cacciaguida, Virtute; Celo de Jove: Integre administratores del Justitia, con le animas disponite in forma de Aquila, symbolo del Imperio (Trajan e Rifeo),Dominationes;Celo de Saturno: Spiritos que duceva vita contemplative, con le animas que forma un scala de auro que monta al Empyreo, Thronos; Celo del Stellas fixe: Spiritos triumphante, Cherubines; Celo crystallin o Prime Mobile: Hierarchias angelic, Seraphines. Al fin, per intercession de sancte Bernardo al Virgine, Dante obtene poter contemplar Deo e su mysterios, in le Empyreo, le Celo ubi toto es Luce de amor e que ha forma de candide rosa. Ibi son le militias sancte del beates e del angelos. Ma le poeta confessa non poter describer e exprimer con parolas lo que ille ha vidite in celo, e con le poetic phrase: “le Amor que move le Sol e le altere stellas” se conclude le poema.

Valor e characteristic del obra.

Dante es, como Homero, un poeta qui representa in su obra le plus varie aspectos; id es ille pote representar damnates submergite per le passiones e le rancores terren e in le mesme momento pote presentar a nos delicate animas de beates que, in le contemplation de Deo e in le luce del Gratia divin, ha oblidate omne reporto con le terra. Per representationes, assi diverse, Dante trova similitudes e linguages differente, con un varietate vermente prodigiose. Le episodio principal in le vita de Dante es le exilio, que constringeva le poeta a lassar Florentia, le familia e le affectos e haber un vita de privation e humiliation. Tote isto era multo dur pro Dante perque ille habeva le conscientia de haber essite bannite injustemente, e de esser un victima innocente del luctas politic. Iste dolor, remaneva sempre vive in le animo de Dante e assi on pote comprender perque in le Divin Comedia on parla sovente del luctas interne de Florentia, del exilio e del corruption del citate, per isto Dante non perde occasion pro condemnar su citate, per le injustitia patite. Le personages representate ha characteristicas differente, ma il besonia notar que multe personages son solo representationes de Dante mesme, id es illes exprime su sentimentos, su odios e su sperantias. Assi, per exemplo, su ancestre, Cacciaguida, parla con amor del antique Florentia e critica le citate del tempore de Dante, iste es un discurso in le qual le poeta parla in prime persona. Ergo multe personages son solmente un velo, detra le qual se cela le mesme Dante .