CORNELIU ZELEA CODREANU

Le Capitan del Guarda de Ferro

Le Dece Commandamentos

Al quales le legionario debe conformar se pro non deviar ab su cammino de gloria in iste dies de obscuritate, de adversitate e de tentation satanic. Assi que tote le mundo sape que nos es Legionarios e resta Legionarios pro le eternitate.

1 Non crede in alicun modo al informationes, al novas super le movimento legionario legite super qualcunque jornal – anque si isto appare nationalista - o susurrate al aure per agentes provocatori o anque per homines honeste. Le Legionario crede solo al ordine o al parola de su Chef. Si iste parola non veni, il significa que nihil ha cambiate  e que le legionario proseque tranquille per su strata.

2  Face attention a qui tu frequenta. E valuta ille como on debe, sia quando ille es un adversario qui vole deciper te, sia quando ille es un amico stulte qui ha essite decipite per un adversario.

3 Guarda te como de un grande calamitate del persona incognite qui te exhorta a facer qualcosa. Ille ha un interesse e vole persequer su interesse per medio de te, o ille vole compromitter te ante le altere legionarios. Le legionario age solo super le base de un ordine o per su spontanee initiativa.

4 Si alicuno vole tentar te o comprar te, sputa super su facie. Le legionarios non es ni stupide ni merce de acquisition.

5 Evita illes qui vole facer te donos. Accepta nihil.

6 Allontana te ab illes qui te adula e te lauda

7  Ubi existe solo tres legionarios, illes vive inter illes como fratres: unitate, unitate e ancora unitate! Sacrifica toto, immola te ipse, tu desiros e le integre tu egoismo pro iste unitate. Illo, le unitate, dara nos le victoria. Qui es contra le unitate, es contra le victoria legionari.

8 Non parla mal de tu cameradas. Non accusar les. Non murmurar al aures de alteres e non tolerar que on veni a murmurar al tue.

9 Non espaventar te si tu non recipe ordine, nova, responsas, litteras, o si il te sembla que le lucta stagna. Non alarmar te, non prender le cosas tragicamente, proque Deo es supra nos e tu chefes cognosce le via juste e sape lo que illes vole.

10  In le solitude preca Deo in nomine de nostre mortos, assi que Ille adjuta nos a tolerar tote le colpos usque al fin del suffrentias, usque al grande resurrection e al victoria legionari.

Martio 1935

(traduction per S. Leucio)

JULIUS EVOLA Que cosa es le Natal?

Il ha ritos e festivitates, subsistente ora solo per consuetude in le mundo moderne, que se pote comparar a ille grande roccas que le movimento del morenas de antique glacieros ha transportate ab le vastitate del mundo del summitates in basso, verso le planas.

 

Tal es, pro exemplo, le recurrentias que como Natal e anno nove ha hodie prevalentemente le character de un festa familial burgese, dum illos es retrovabile jam in le prehistoria e in multe populos con un ben diverse contexto, compenetrate per un significato cosmic e universal. Solitemente, passa inobservate le facto que le data del Natal non es conventional e debite solo a un particular tradition religiose, ma es determinate per un situation astronomic precise: es le data del solstitio de hiberno.

E justo le significato que in le origines habeva iste solstitio definiva, a transverso un adequate symbolismo, le festa correspondente. On tracta, totevia, de un significato que habeva forte relievo supertoto in ille progenitores del racias indoeuropee, cuje patria originari se trovava in le regiones septentrional e in le quales, in omne caso, non se habeva cancellate le recordation del ultime phases del periodo glacial. In un natura menaciate per le gelo eterne, le experientia del curso del luce del sol in le anno debeva haber un importantia particular, e justo le puncto del solstitio de hiberno habeva un significato dramatic que lo distinguera ab tote le altere punctos del curso annual del sol. De facto, in le solstitio de hiberno, habente le sol arrivate in su puncto plus basse del ecliptica, le luce sembla extinguer se, abandonar le terras, descender in le abysso, dum ecce que in vice le luce de nove se reprende, se realtia e resplende, quasi como in un renascentia. Un tal puncto equivale, assi, in le primordios, como illo del nascentia o del renascentia de un divinitate solar.

In le symbolismo primordial le signo del sol como “Vita”, “Luce del Terras”, es anque le signo del Homine. E como in su curso annual le sol mori e renasce, assi anque le homine ha su “anno”, mori e resurge. Iste mesme significato esseva suggerite, in le origines, per le solstitio de hiberno, a conferer lo le character de un “mysterio”. In illo le fortia solar descende in le “Terra”, in le “Aquas”, in le “Monte” (in le qual, in le puncto plus basse de su curso, le sol sembla merger se), pro retrovar nove vita. In su realtiar se, su signo se confunde con le signo del “Arbore” que surge (“le Arbore del Vita” cuje radice es in le abysso), sia “del Homine cosmic” con le “bracios altiate”, symbolo de resurrection. Con isto prende anque initio un nove cyclo, “le anno nove”, le “nove luce”. Per isto, le data in question sembla haber coincidite anque con le data del initio del anno nove. Il es a notar que anque Roma antique cognosceva un “natal solar”: justo in le mesme data, reprendite successivemente per le christianismo, le 24-25 de decembre illo celebrava le Natalis Invicti,o Natalis Solis Invicti (natal del Sol invincibile).

In isto on habeva effecto le influentia del antique tradition iranian, per le medio del mithracismo, le religion car al legionarios roman, que durante un certe periodo se contendeva con le christianismo le dominio spiritual del Occidente. E ci il ha interessante implicationes, extendente se usque a un conception mystic del victoria e del imperium.

Como invincibile vale le sol, per su recurrente triumphar super le tenebras. E tal invincibilitate, in le antique Iran, esseva transferite a un fortia ab le alto, al “hvareno”. Justo al sol e a altere entitates celeste, iste “hvareno” descenderea super le soveranos e super le chefes, facente les equalmente invincibile e facente in modo que lor subjectos in illes videva homines que esseva plus que simple mortales. E anque iste particular conception se diffundera in le Roma imperial, tanto que super su monetas, sovente on refere al “sol invincibile”, e que le attributos del fortia mystic de victoria supra mentionate se confundeva non rarmente con illos del Imperator. 

Retornante al “natal solar” del origines, on poterea relevar particular correspondentia in lo que ha supervivite de illo como vestigios, in le consuetudes del festa moderne. Inter altere un echo offuscate es le mesme uso popular de accender super le traditional arbore luces in le nocte de Natal. Le arbore, como nos ha vidite, valeva de facto como un symbolo del resurrection del Luce, trans le menacia del nocte. Anque le donos que le Natal porta al infantes es un echo remote, un residuo morenic: le idea primordial esseva le dono de luce e de vita que le Sol nove, le “Filio”, da al homines. Dono a intender se sia in senso material sia in senso spiritual.

[…]

Habente rememorate tote isto, il essera ben relevar que percurrerea un strata errate qui voleva vider ci un interpretation degradante tal a negliger le significato religiose e spiritual que ha le Natal per nos cognoscite, reportante al hereditage de un religion naturalistic e per isto primitive e superstitiose. […] Un “religion naturalistic” ver e proprie non ha jammais existite si non in le incomprension e in le phantasia de un certe schola de historia del religiones […] o ha existite in qualque tribos de salvages inter le plus primitive. Le homine del origines de un certe levatura jammais adorava le phenomenos e le fortias del natura simplemente como tales, ille los adorava solo in quanto manifestationes del sacro, del divino in genere. […] le natura pro ille esseva jammais “natural”. […] Illo presentava pro ille le characteres de un “symbolo sensibile del supersensibile”. […] Un mundo de un primordial grandor, non claudite in un particular credentia, que debeva offuscar se quando lo que correspondeva a illo assumeva un character purmente subjective e private, subsistente solo sub le formas de festas convenite del calendario burgese que vale supertoto proque il se tracta de dies in le quales on non debe laborar e que al maximo offere occasiones de sociabilitate e de divertimento in le “civilitate del consumos”.

Fragmentos ex le articulo “Natale solare ed Anno nuovo” (Natal solar e Anno nove) apparite super le jornal “Roma” 5 de januario 1972.

Traduction per S. Leucio

Colonisation del Nove Anglaterra 

Alexis de Tocqueville

Extracto de: DEL DEMOCRATIA IN AMERICA

Traducite del texto original francese per Erich Berger

IL ES IN LE COLONIAS ANGLESE DEL NORD, MELIO COGNOSCITE sub le nomine de Statos del Nove Anglaterra, que se ha combinate le duo o tres ideas principal que forma le base del theoria social del Statos Unite.

Le principios del Nove Anglaterra se ha in le comenciamento expandite in le statos vicin; postea illos ha ganiate pauc a pauc le plus distantes, e finalmente, si il es permissibile exprimer se assi, illos ha 'penetrate' le confederation integre. Ultra le limites de isto, illos influentia nunc tote le mundo american. Le civilisation del Nove Anglaterra ha essite como iste focos incendite super le summitates, que, post haber expandite lor calor circa se mesme, tinge ancora de lor claritate le ultime confinios del horizonte. Le fundation del Nove Anglaterra ha offerite un nove spectaculo; toto esseva ibi singular e original. Quasi omne colonias ha habite como prime habitantes homines sin education e sin ressources, que le miseria e le misconducta pulsava foris del pais que les habeva vidite nascer, o speculatores avide e interprenditores industrial. Il ha colonias que non pote reclamar mesmo un tal origine. San Domingo ha essite fundate per piratas, e in nostre tempore le cortes de Anglaterra se carga de popular Australia. Le emigrantes qui veniva establir se super le costas del Nove Anglaterra, pertineva omnes al classes opulente de lor patria matre. Lor reunion super le solo american presentava ab le origines le phenomeno singular de un societate ubi se trovava ni grande seniores ni plebe, e, pro assi dicer, ni povros ni riccos. Il habeva, proportionalmente, un plus grande massa de lumine expandite inter iste homines que intra alicun nation europee de nostre dies. Omnes, forsan sin exceptar un sol, habeva recipite un education assatis avantiate, e alicunos inter illes habeva facite cognoscer se in Europa per lor talentos e lor scientia. Le altere colonias habeva essite fundate per aventureros sin familias; le emigrantes del Nove Anglaterra apportava con illes admirabile elementos de ordine e de moralitate; illes vadeva al deserto accompaniate de lor uxores e infantes. Sed lo que les distingueva super toto de omne alteros esseva le objecto de lor interprisa. Il non esseva le necessitate que les fortiava abandonar lor pais. Illes lassava ibi un invidiabile position social e medios pecuniari assecurate. Non plus vadeva illes al nove mundo pro ameliorar lor situation e accrescer lor ricchessas. Illes se rapeva del dulcor de lor patria pro obedir a un necessitate purmente intellectual; exponente se al miserias inevitabile del exilio, illes voleva facer triumphar un idea. Le emigrantes, o como illes mesme si ben se appellava, le peregrinos ('pilgrims'), pertineva a ille secta del Anglaterra, a que le austeritate de su mores habeva facite dar le nomine de puritan. Le puritanismo non esseva solmente un doctrina religiose; illo se confundeva etiam in alicun punctos con le plus absolute theorias democratic e republican. De illac illo habeva su adversarios le plus periculose. Persequite per le governamento del patria matre, ferite in le rigor de lor principios per le progression quotidian del societate in le medio del qual illes viveva, le puritanos cercava un terra que esserea tanto barbare e tanto abandonate per le mundo que ibi il esserea ancora permittite a uno viver de su maniera e precar Deo in libertate. Le passiones religiose e politic, que lacerava le imperio britannic durante tote le regno de Carolo Primo, pulsava omne anno nove greges de sectarios super le costas de America. In Anglaterra le foco del puritanismo continuava trovar se locate in le classes medie. Il es de intra le classes medie que sortiva le majoritate del emigrantes. Le population del Nove Anglaterra se accresceva rapidemente e durante que le hierarchia del rangos classificava le homines in le patria matre ancora de maniera despotic, le colonia presentava de plus in plus le nove spectaculo de un societate homogenee in omne su partes. Le democratia, tal que le antiquitate non habeva osate soniar lo, exiva toto grande e toto armate del medio del vetule societate feudal. Contente de remover a longe de se germines de perturbation e elementos de nove revolutiones, le governamento anglese videva iste numerose emigration sin regrettar lo. Illo lo favorisava mesmo al limites de su poter e pareva a pena occupar se del destino de illes qui veniva super le solo american a cercar un asylo contra le duressa de su leges. On poterea dicer que illo reguardava le Nove Anglaterra como un region livrate al sonios del imagination, un region que on debeva abandonar al libere essayos del innovatores. Le colonias anglese – e isto esseva un del causas principal de lor prosperitate – ha semper gaudite de plus libertate interior e de plus independentia politic que le colonias del altere populos. Sed in nulle parte iste principio de libertate esseva applicate plus completemente que in le Statos del Nove Anglaterra.

–––––

Le civilisation anglo-american es le producto de duo elementos perfectemente distincte que alibi se ha frequentemente facite guerra, sed que in America on ha succedite a incorporar de alicun maniera le un in le altere e a combinar miraculosemente. Io vole parlar del spirito de religion e del spirito de libertate.